متن غم بی پایان

دلم گاه وبیگاه،بهانه خواستنت را میگیرد
میان این همه گاه وبیگاه،هزار بار میمیرد
کاش میمُردم نمی دیدم، غروب رفتنت را
عزیز دل هنوز باور ندارم،ازدست دادنت را
چه کنم با این دل بی سر و سامان،بی تو
چه کنم بااین دوری و غم بی پایان،بی تو

پلک وا کن تا ببینی من گرفتار توام،
آنچنان کز سر شب تا به سحر پلک نزاشتم بر هم.

می گویند :انسان پناه انسان است
ولی بعد از تو
هیچ انسانی نتوانست پناه من باشد

شاید تا ابد هیچکس برای من تو نشود و شاید هم من برای هیچکس برای آنچه که با تو بودم ،شبیه نباشم

➷➷➷➷➷ غم نبوבنت یک عمریست شاعرم کرב
مے نویسم از غم نبوבنت בیواט בیوان

نشد برای عشقمان
برای این دیوانه ات سفر کنی
نشد یه بار به حال من
به حال این ویرانه ات نظر کنی
نشد بیایی عاقبت نشد برای عاشقت خطر کنی
نشد به وقت رفتنت مرا هم از نبودنت خبر کنی

آرام آرام نشستی در دل من ای آشنا
آرام آرام...