تا در دل هم باشیم، تاوان بدی دادیم او گیره ی مویش را، من ایل و تبارم را
هیچ کجا خانهی آدم نمیشود ، حرف از آغوشِ توست ...
باید این سردرد را بهتر کند فکرِ لبخندِ تو در آغوشِ من
برای داشتنت دلی را به دریا زدم که از آب میترسید...
وطنم؟ آنجا که تویی ...
تو... تکرار نمی شوی این منم که دلبسته تر می شوم...!
ور گُل کُند صَد دِلبرۍ اِۍ جان تو چیزۍ دیگرۍ ... ️️️
بیمار خنده هاے توام ،بیشتر بخند ...
مرا به صبحی بخوان که در آن طلوع می کنی ️️️
دلم اسارتی میخواهد از جنس تو ... مثل حبس شدن گوشه آغوشت ️️️
من نیازم از لبت دوستت دارم شنیدنه ️️️
هرشب از سقف خیالم تو می چِکی... واین عاشقانه ترین بارش دنیاست!... ️️️
زیباترین سمفونی عاشقانه ام صدای نفس های توست...
هیچ جای بهتری، هیچ حس بهتری نسبت به همینجا کنار تو بودن، وجود نداره ️️️
مینویسم تو سنجاق میکنم روی قلبم و تپیدن اغاز میشود
نه مطرب و می کار گشایند نه ایام ،وی خواهم و وی خواهم و اغیار نباشند
من میخندم، تو عکس بگیر... و در کنارش بنویس: وقتی دوستش دارم...!
+ از کی فهمیدی بهش حس داری؟ - نمیدونم یهو دیدم دلم براش تنگ شده ! .
یک روز خسته از راه مى رسى و جز آغوش من برایت پناهى نیست ...
جانم فدای جان تو
از سینه... ھر نفس ... که برآید ھواے توست... ️️️
هزاران جان ما و بهتر از ما فدای تو، که جان جان جانى ... ️️️
من اگر نقاش بودم را هر شب تو را به آغوش میکشیدم ️️️
در حیرتم که دیده از او بر نداشتم ؛ دل را چگونه برد که چشمم خبر نداشت ؟!