متن کوتاه

شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد
که فصل مشترک عشق و عقل، تنهایی‌ست

ای ایستاده در چمن آفتابی معلوم
وطن من
ای تواناترین مظلوم
تو را دوست دارم

ترک افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست
اندک اندک ز آشنایان جهان بیگانه شو...

ای نوش لب که بوسه به ما کرده ای حرام
گر خون ما چو باده بنوشی، حلال تو..!

رفت از فراق روی تو عمرم به سر، ولی
پایم نمی‌رود که ز پیش تو بگذرم

مراقب باشیم ؛
بِلاکِ خدا نشیم
بِلاکِ بَندَش
خیالی نیست ...

زِندِگیمون شُدِه خَندِه هایِ مَصنوعی...
لا به لای دردایِ واقِعی..! ‌

ما بد نبودیم،
فقط مِثل بعضیا بازیگری بلد نبودیم!.

اگر دلت گرفته…سکوت کن ،
این روزها کسی معنای دلتنگی را نمی فهمد!

با دلت حسرتِ هم صحبتی ام هست، ولی
سنگ را با چه زبانی به سخن وادارم؟

خنده‌ی خشکی به لب دارم ولی بارانی‌ام ؛
ظاهری آرام دارد باطن طوفانی‌ام...

هیچ شبی بی هم آغوشی تو بخیر نمیشوב،
پس بیا بمان آغوشت را باز ڪن برای آغوشم.

نگاهم به دری هست که پشت سرش محکم بست
او هیچگاه نخواهد آمد
افسوس

غریبی و اسیری و غم یار
غریبی و اسارت را چاره می توان کرد
اما
غم یار
غم یار
غم یار

عشق همانند پزشکی هست
که تمام دردهایت را درمان می کند
عاشقی کن

گاهی یادم می‌رود که یادم در دلت یادی ندارد
هوایت میکنم و تا صبح بیدارم یه یادت:)

شـڪ نـבارم شـڪ نـڪن،
جان اگر ترڪم ڪنـב.
راحت ترم تا اینـڪه تو مرا ترڪ ڪنی...

بــــی تـــــو،
جان تنها چیزیست בر تن ڪه به ڪار نمی آیـב...

من تنها ڪسی هستم ڪه ناز تو را خریـבارم.
حتـــی به آخرین قیمت، قیمت جان בاבنم.

پشـت ایـــن حجـــم ز בلتنـــگی،
بـــی شـڪ...
جان من است ڪه برایت جان میـבهـב...

روزگارا ! بـرده ای دل را سـرِ بازارِ عــشـق


لیـک نـفروشم دلـم را با دو "جانـم" گفتنی

همانجا به ایست
روی یکی از ثانیه های ساعت عشق
با همه عقربه ها
برای تا ابد ماندمان می آیم

از نگاهت،
رازِ هستی،
آشکار است،
لیک در سینه،
حبس مانده،
گفتنش،
ناتوان است.

اگر پرسند از آن جان که با من زیست، یادت هست؟

بگو؛ اندک غزل، اما به جانش عشق می‌ورزید!