متن کوتاه

تو بشی سنگ صبورم تو روزای بی کسی
میذارم سنگ تموم تو روزای دلواپسی

در آغوشت خواهم گرفت...
به جبران تمام آغوش های که یک روزی به رویت بسته شدند.

من از روزی که تو فرمانده این پادگان گشتی
به عشقت هر دو سالی میروم یکبار سربازی

همه‌ی حجم یک معنی ناب
خفته در کلام تو‌ست
با ترانه
با ساز و آواز
بیدارش کن

کاش
سنگ‌نوشته‌ای می‌شدم بر پیکر کوه
که
حرف حرفم
تکلم نام تو بود

بقول شهرزاد؛
عشق اگر عشق باشه نمیزاره جگر معشوقش بسوزه..

غصه ای نیست که از ساقه ما چوب بریدی جانا
نگرانم که از آن چوب که بردی تبرش برگردد

آب اگر بودم
به وقت نوشیدن تو
ذره ذره عوض می‌شدم
ذره ذره عسل می‌شدم

یکی هست تو قلبم..
که هرشب واسه اون می‌نویسم و اون خوابه 💔

+ گریه بس نیست ؛
برای این همه غم باید مرد مادر


²اردیبهشت ماه ساعت ¹⁹:³²

وقتی نیستی، همه نیستن
نه اینکه نیستن
هستن،
ولی مثل تو نیستن

ای پیر خرابات که میخانه ندیدی
ویرانه دل ماست تو ویرانه ندیدی🖤🕊️

اگر زن با وفا بود وفا داشت
چرا در بیستون فرهاد میکشت

فلسفه خنده و گریه یکی است :
همه چیز انطور که باید باشد نیست

مرا ببوس
و عصایی به دستم بده
من از بوسه ی تو "جوان" بر نخواهم گشت !

به تلقین گر کنم اصرار، یقین حاصل شود گاهی
تو اینجایی تو اینجایی تو اینجایی تو اینجایی

منصفانه تر بود که هرکس فقط تاوان نفهمی خودش را می داد !

دیدنِ لبخندِ تو
آسمانِ ابری و غمگینِ دل را
جان می‌دهد.

ناسپاسی،

بیراهه ای ست

که با هر قدم

یک وجب از آسمان را

از دست می دهی..

چیزی آن طرف صدا می زند
صدای دریا بود یا تو
هر چه بود
مرا یاد تو می کرد

گر هزاران بار هم، من مرده و زنده شوم

من تو را، باز تو را، باز تو را می خواهم

گر درختی میوه‌ای بسیار، مهمانت کند

یا تنش لرزانی و یا سنگ، مهمانش کنی

هیچ هم زیبا نبود این روسری!!

صورتت او را نشان داد این‌چنین

تا مرا دید که مشتاق نگاهش شده ام

پشت دیوارِ سرِ کوچه‌ٕ شان، قایم شد