متن ویرانی عاشقانه

«فاتحِ حریرِ ویرانی»


سُر خورد نگاهت، دلِ من شهر به شهر ریخت
آتش به دل افتاد و سراپایِ سحر ریخت

یک شالِ حریر از سرِ شب بر تنم افتاد
چون موجِ نسیم آمد و بر دامنِ مهر ریخت

ویران شد از آن چشمِ تو، ای مایه‌ی آرام
هر خانه‌ی دل،...

اگر تقدیرم بر ویرانی ست،

کاش تصویرت

در ترک های دلم

خاکی نشود..

قصد ویرانیِ ما کرده نگاهت انگار.

یک شهر شده آشوب و دل ما شده ویران...

از دست دو چشمون سیاهت...