بیو قفس

هر کس که رسید، خنجری بر دوشش
خون می‌چکد از واژه‌ی در آغوشش

تیرِ نهایی را بزن، ای جلاد
تا روحِ من از این قفس شود آزاد...»

مثل یک ماهی گلی در تنگنای این قفس
سال من بی چشم دریایی تو آغاز شد

چون نفس تا پای جان می خواهمت
نفس نفس ای مهربان می خواهمت

هر لحظه بی تو بودن مثل در قفس
من تو را در هر زمان می خواهمت

برای پرنده
قفس
لانه نیست ، مانع است ،
مانعِ آزادی .
حجت اله حبیبی

قناری؛ قفس بَس
و کرکس، به حُکمِ قفس؛ ابد و یک روز .
پ.ن: و چرا در قفسِ هیچ کسی کَرکَس نیست. شیمارحمانی

پرواز
به حال قفس
میگرید

گلدان قفسی ست
که از یاد گلها
می برد پرواز را

بیهوده به پرواز میندیش کبوتر
بیرون قفس ریخته پر های زیادی

یه پنجره با یه قفس یه حنجره بی هم نفس
سهم من از بودن تو یه خاطرس همین و بس

هرکه به من می رسد بوی قفس می دهد
جز تو که پر می دهی تا بپرانی مرا

کنار قفسش...
پرنده صدایش نزنید
داغ دلش تازه میشود...

*تو* که باشی هوای قفس از آسمان وسیع تر است