متن وجد

امشب همه دلها به وجد آمد و جان شد
در خانه و میخانه پر از مهر و کیان شد
تو آمدی و نوری به دلها همه تابید
بیچاره دل من که در آن فصل خزان شد

صدایم کن:
با بازتابِ صداقت؛
تا من از حجمِ صدایت،
در وجدی شورانگیز؛
به شوقِ ناپایانِ پرواز؛
با پرِ نیاز،
پرکشم؛
آیم به سویت؛
شوم میهمانِ کویت!

اجاق دل، ز بهرِ مهرِ تو، گرم از محبّت شد!
بیا مهمان قلبم شو؛ که احساسم به وجد آری!

می ستایم خروش جاودانه ات  را
در هم آوائی با طلوع آفتاب ایستادگی ات، میان طنین روح بخش تلاش و ایثار، آنجا که  که مام  وطنم  را این چنین به درگاه افتخار به وجد و هلهله وا داشته است
مهدی ابراهیم پورعزیزی نجوا

مژهایت چتر
چشمهایت باران
لبانت شعر _

در این لحظه ، حتی __
بوسیدنت؛
خدا را هم
به وجد می آورد ...

فتبارک گفتن الله بی حکمت نبود
شدت زیبایی ات رب را به وجد آورده بود

زنها را باید زیاد دوست داشت …

باید احساسِ منحصر به‌ فرد بودن به آنها داد. (مقایسه نشوند)

باید شبیه معجزه به زنها نگاه کرد
زنی که بداند بودنش،
مردی را به وَجد می‌آورد،
پیر نخواهد شد بیمار نخواهد شد.

هرگز…! اینکه می‌گویید زن ها پیچیده‌اند
گاهی هم بهانه‌گیر
کاملا...

زنی که بداند بودنش مردی را به وَجد میاورد،
هرگزپیرنخواهد شد!
هرگز....