متن حجت اله حبیبی

قلبت ، می تپید برایم، وقتی ، دستت در دست دیگری نبود
اما امروز ،می تپد ،برای کسی که،
تمام کسم را گرفت...

حجت اله حبیبی

وقتی می خندی
جهان می خندد
اما
پاییز
تاب گریه ی تو را ندارد
از ترس
برگ هایش فرو می ریزد


حجت اله حبیبی

کاش!
من و تو
زیر یک چتر ،می لرزیدیم
و من در آغوشت ، می گریستم
آغوشت ،مرا گرم می کرد
و اشکم تو را...

حجت اله حبیبی

به قرار نیامدی
بی قرار رفتم
حجت اله حبیبی

دعا کن این شب فُرقَت ،به پایانش شود نزدیک
دعای ما گنهکاران، که دیگر، بر نمی گیرد
حجت اله حبیبی

عشق
مَرکَبِ حرکت است
نه مقصد حرکت...
حجت اله حبیبی

دیروز، دوستت داشتم
امروز، می پرستمت
فردا را تو بگو ،
چگونه بمیرم برایت...
حجت اله حبیبی

شبِ سیاه و تو ماهی ،به کهکشان دلم
که جز به دیدن تو ،میل پشت بامم نیست
حجت اله حبیبی

اگر از آدمی ترسناک تر بود
کجا تمثال ما می شد مترسک
حجت اله حبیبی

در این عصری که از سنگ قلب می سازند
که باور می کند قلبی پر از مهر و عطوفت را
حجت اله حبیبی

در آینه
عکس خویش می بینم
کاش، عکس این بود
حجت اله حبیبی

یک قطره اشک، دلم را به آب زد
دردا و حسرتا که شنا برده ام ز یاد
حجت اله حبیبی

گاهی،
نگاهم ، رَدِ نگاهیست، که نگاهی نکرد وگذشت...
حجت اله حبیبی

حکایت دل ما را
خزان
به گریه نوشت
به چشمه های ترک خورده
برگ های پژمرده...
حجت اله حبیبی

شعله های جنگ را ،بر می فُروزد مهتری
کودکان ، پروانه وش ،قربانیان آتشند
حجت اله حبیبی

قهوه ام ،چایم، شده دمنوش لب های بهار
شهد وشیرینی شده تصویر فال امشبم

حجت اله حبیبی

در دل ویرانه ها دنبال گنج خویش باش
عشق پنهان است چون درّی به دریای صدف

حجت اله حبیبی

هرکه دم از مطرب و می می زند
گریه را ، در لابه لای تار، پنهان می کند
حجت اله حبیبی

مثل یک ماهی گلی، در تنگنای این قفس
سال من، بی چشم دریایی تو آغاز شد
حجت اله حبیبی

نرگس چشمم، زعیب دیگران شد بی خبر
تا که رد خویش را، در آینه ،ترسیم کرد
حجت اله حبیبی

دل بسپار ،به آواز پرندگان مهاجر ،که آخرین لحظه ی پر کشیدن ، دل می بُرند از لانه ی خویش، تا رنگین کمان امید ،زینت بخش راهشان و خورشید محبت ، نوید بخش مسیرشان باشد
پس باید از آنان آموخت، دل کندن برای موفق شدن را
پرنده ای که دل...

گوش کن
تو را می خواند
جاده ای که برگ ریزان است
و نم نم بارانی که همساز چشمان منتظر
آرام قدم بردار ،تا زمان ،زمانِ عاشقی من و تو و پرستو های مهاجر است
پاییز دروازه عاشقی و آیینه رنگارنگی است
بیا
تا کعبه دلم ، نغمه بهاریت را...

شده ام عاشق ودلداده این شهر ودیار
جان ناقابل من باد فدای رخ یار
می روم تا بکشم عکس تو در لوح دلم
من فدای قدم و قلب و سرو چشم نگار.
حجت اله حبیبی

دیگر دوست داشتنی در میان نیست من مُردم پیش از آنکه تو به دیگری بله بگویی...
حجت اله حبیبی