متن دلنوشته کوتاه

گیانم مانده ام که من غم دارم یا غم مرا ؟!

بیمار توأم
برایم تجویز کن:
مهرِ دلت را ، برای قلب شکسته ام
گرمای دستت را ، برای لرزش دستانم
محبتِ نگاهت را ، برای چشمانِ بی فروغم
آرامش آغوشت را ، برای آشفتگی هایم
و بوسه هایت را ...
آخ بوسه هایت را ...
من ، برای درمانم فقط...

هیچ وقت از مرگم نترسیدم.
هیچ وقت
و این تنها شجاعتی بود که افتخار
میخواندمش...






مبینافرزاد

ازخداپرسیدم :چراوقتی شادم همه بامن میخندند
ولی ناراحتم کسی بامن گریه نمی کند
جواب داد:شادی هارا برای جمع کردن دوست آفریده ام ولی غم را برای انتخاب بهترین دوست

من زنی هستم...
که تو دوستش داری...
و این چیز کمی نیست...!

جانا دیشب که به خانه آمدم قلبم بیش تر از قبل شکست نپرس چرا که ترس از این است آهم دامنش را بگیرد...

به بودنت که فکر می کنم نبودنت را فراموش می کنم
یلدا حقوردی

گفتی خداحافظ
ولی،
تنهاییَم حافظ نخواهد...

عاشقی ساعت نداره
اِنقَدِه بی موقع میاد
غافلگیرت می کنه ، دل
هِی میگه یکی رو می خواد

شب که خیال تو رو
تو آغوشم می گیرم
صُب که میشه از عطر
رو لباسم می میرم

مرا تا ابد در زندان تنت حبس کن
و راه گریزم را ببند
که این تن زندان دلخواه من است...

مرا دوست بدار
اندک
ولی طولانی...

تورا آرام..
اما بی قرار دوست دارمت...

این روزها هر کس گفت عاشقتم بپرس تا ساعت چند!؟

چه درونم تنهاست