متن طراوت

دل طراوت می‌سِتاند، از صفای حُسنِ قلبت
آب می‌نوشد وجودم، از سبوی خاطراتت

حتی اگر
فقط برای یک نفر ، عزیز هستی ،
محکم باش ! نگذار فرو بریزی ؛
نگذار،
سایه های ترس و تردید،
مانع از تابیدنِ امیدت شود !
بنشین رو به آینه،
تمام تَرَک ها را خط به خط،
پاک کن از پیشانی ات...!
لب های دوخته ات را...

بهار دختریست زیبا
با
چشمانِ رنگی
که دلبری هایش
دل از همه میبرد!!
لبالب از طراوت
می ایستد
در مسیر نسیم عاشقی
تا یک شهر
کوچه به کوچه،خیابان به خیابان
از عطر موهایش
شکوفه دهند...

چه طراوتی دارد این جهان
وقتی تو ...️
صبح مرا خیر می کنی! ️


️️️

‌بخندید
که شاید بتوانید
معجزه کنید
و طراوت به گلِ پژمرده زندگیتان هدیه دهید..
بلندتر قهقهه بزنید
حتی اگر کوتاه،
حتی اگر مصنوعی ...

همسر مهربانم عمرت به شیوه ی باران پُر از تکرارِ طراوت باد…
تولدت مبارک

زمستان
فصل با طراوت
وزیبایی است
کم تر از بهار نیست
فصل سرد و ساده
با چهره ی گشاده
فصل مهربانی
با انگیزه ی سرشار
ما سردی های زمستان را
با نفس های گرم تو
بهار خواهیم کرد…
زمستان فصل خواهش است
فصل جوشش است
کم تر از بهار نیست....

عشق یعنی امید، یعنی طراوت باران، یعنی سفیدی برف، یعنی ساز زندگی و لبریز از خوشی و عشق یعنی راز زیستن !

ازخودگذشتگی
باران طراوت هوای پارک را بیشتر از همیشه کرده بود. برادرم سرخوش و سرحال بود و تند راه می رفت. مرتضی گفت: «خیلی سرحالی.» برادرم گفت: «چرا نباشم؟ هوای خوب، فضای خوب، رفقای خوب، زندگی خوب... دیگه چی می خوام؟» مرتضی گفت: «هیچی.» برادرم گفت: «نه هنوز یه چیز...

چه طراوتی دارد این جهان
وقتی تو مرا بغل میکنی
️️️

تو شبیه یک بارانِ نرمی،
خیس نمی‌کنی،
احساسِ آدمی را طراوت می‌دهی،
شبیه یک خیابان
در یک عصرِ بهاری

️️️

به صبح می مانی
به طلوع عاشقانه خورشید
به طراوت نسیم سپیده دم
و آن هنگام که
آغوشت بزرگترین آرزوی من است..

️️

مهربانم
عمرت به شیوه ی باران پُر از تکرارِ طراوت باد…
میلادت مبارک