متن گوشه

چهارگاه دلم را به نغمه گر نبری
نفیر جامه دران است مویه حاصل من

کوچه‌ها آه می‌کشند
چشم‌ها از هجوم
سایه‌های خاطرات
به آخر دنیا می‌رسند
نبودنت هر گوشه پیداست
پاهایم، تمام خیابان‌ها را
بوسیده‌اند

کاش
اشکی
از گوشه ی چشمی
بتکانیم .
حجت اله حبیبی

از گوشه ی چشم هایم...
تو چکه می کنی...
دوست داشتنت که بند آمدنی نیست


️️️

گوشه ندارد


زمین

گرد است

از بس که خدا عاشق نقاشی بود...
هر فصل به روی بوم، یک چیز کشید
یک بار ولی گمان کنم شاعر شد..
یک گوشه ی دنج رفت و پاییز کشید!

کسی نیست در این گوشه فراموش تر از من

بی تو هر شب منم و گوشه ی تنهایی خویش

(( درست مث تقویمی که عوض میشه سر بهار

میندازمت یه گوشه و دیگه میذارمت کنار ))