متن Farzaneh

آغاز کرد و نیمه‌کاره رها کرد؛ درست میانِ لجنزاری که حالا جایِ ردِ پایِ خون‌آلودش، بویِ تعفنِ خاطره می‌داد. قلبم را نبرد، او فقط حفره‌ای در سینه‌ام جا گذاشت که حالا با هیچ‌چیز پُر نمی‌شود. نه آشیانه‌ای مانده، نه روحی؛ فقط من هستم و این کوچه‌ی تاریک که دیگر حتی...

در تاریکیِ مطلق ایستاده بود؛

تنها

سرد

بی‌دفاع

بی‌حرکت
سرمایی عمیق در نگاهش موج می‌زد. به آسمانِ تاریک و نیمه‌ابری خیره مانده بود، غرق در خاطراتش؛ انگار دیگر هیچ‌چیز را حس نمی‌کرد
کسی صدایش زد. برای یک لحظه از دنیایِ فروپاشیده‌اش جدا شد و به آن‌سو نگاه کرد هیچ‌کس آن‌جا...

گاهی ب ما سر بزن شیرین زبانم از حال خودت خبر بده نامهربانی..



مادر

دل به جاده میزنم گر سوی تو باشه
بره اون شهر شلوغ که هیاهوی تو باشه..

برای آخرین بار دیدمت.

دورتر از همیشه، سردتر از همیشه، و بی‌روح.

در برابر من، بی‌دفاع و بی‌حرکت.

سردی دست‌هایش، تمام زندگی‌ام را برای ساعت‌ها، روزها، هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌ها متوقف کرد.

چه کسی می‌داند چگونه می‌گذرند روزهای بدون او؟

شاید وداع، سخت‌ترین مرگ خاموش باشد؛ مرگی آرام و در...

جبران نمیشوی حتی با گریه های عمیق
مامان🖤

و تلخ ترین تاریخ شاید ²⁶اسفند ماه بود

کجایی بگو الان تنها کسی که داشتم بهش اطمینان؛

رهایت نمیکنم مگر آنکه مرا از قصد گم کنی

میشه دستات مال من بشه
دلم از جا کنده شه
دلم یه جا بند بشه
اگه باشی کی حریفم میشه
توی خل و چل بازیا ...

مخفی کردن ناراحتی از خودِ ناراحتی دردش بیشتَره..

دیگه نه آدم سَمی ای مونده حذف کنم ، نه موضوعی باقی مونده که رها کنم .
یاد این حرف عباس کیارستمی افتادم :
من مانده ام و من ؛
من از من رنجیده و هیچکس نیست پا در میانی کند !

من به شدت فرد لجبازیم.
قابلیت اینو دارم که نادیده بگیرم، اهمیت ندم، عصبی باشم و حتی گاهی حرف نزنم. در حالی که گوشیم و بخاطر اون شخص تو شارژ نگه داشتم، فضای اطرافم فرقی با قبرستون نداره و جلوی پامم نمیتونم ببینم ولی بازم بیدارم و لج کردم.

چه فایده ای دارد
نگران من باشی، ولی از من دفاع نکنی؟
خیلی دوستم داشته باشی‌، اما من را نفهمی؟
جای خالیم را حس کنی، اما سراغم را نگیری؟
چه فایده ای دارد
در میان دارایی های تو باشم اما مهم ترینشان نباشم.
•

نیازی به فوق العاده بودن نیست؛ ساختگی نباشید کافیه.

آری این منم، اما چه سود؟
او که در من بود دیگر نیست، نیست.