چقدر خوبه یه وقتایی به خودمون استراحت مطلق بدیم به هیچ چیزی فکر نکنیم نه به کسی که ازش متنفریم و نه کسی که عاشقش هستیم نه به آسمان فکر کنیم و نه دلهره مرداب پیر نه اضطراب کویر را داشته باشیم ن شوق باران مثل یک کمای مطلق ساعتها...
چه غریبانه ... مرگ خویش را تماشا میکنم هر روز
ماه من موج دلتنگی تصاعدی است هر روز ،هر شب ،هر ساعت بیشتر و بیشتر به قلبم چنگ میزند...!
میان این همه روزایی که هر روز به یه بهونه نامگذاری می کنند به نظرم روز عشق مال تو بود منم بهونه تویی... خیلی وقته ندارمت
پاییز این همه زیبای دل فریب عزم رفتن دارد پاییز بی رحم نیست فقط جسارت زمستان را ندارد اینجا هوا بارانیست ؛ آنجا را نمیدانم اینجا خربار خربار دلتنگیست؛ آنجا را نمیدانم کجای این شهر را بگردم تا وقتی که باد پاییزی برگها را از تن درختان میتکاند تو آنجا...
و چه کسی خواهد فهمید در این حوالی از دلتنگی من؟؟؟
چتر بهانه بود چشمان باران زده شانه هایت را کم داشت...
قرار بود با آمدن به خانه من رو سفیدم کنی نه اینکه با رفتنت مو و ریش سفیدم کنی
به همه می گویم، حساسیت فصلی دارم! تا گستاخی چشمانم را که مدام می خواهند به همه بفهمانند، که دلم برایت تنگ شده است را، کتمان کنم!
ولی من یه سوال دارم چطور دلت اومد؟!
علی محمد افغانی: فاصله ها هیچ وقت دوست داشتن را کمرنگ نمی کند بلکه دلتنگی را بیشتر می کند ...
جمعه ها شرح غروبیست که خون آلوداست دیه اش قیمت بد حالی و دلتنگی ماست
دلم برای کسی تنگ است که دل تنگ است… دلم برای کسی تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد … دلم برای کسی تنگ است که با زیبایی کلامش مرا در عشقش غرق می کند… دلم برای کسی تنگ است که تنم آغوشش را می...
امروز جهان تعطیل است.. تو اما فکر می کنی این یک پنجشبنه معمولی است.. و تمام مردم دنیا با تو هم عقیده اند حق با شماست اتفاق مهمی نیفتاده است من برای تو دلتنگم همین.!
آنقدر صدایت کردم اسم تو را که همه شهر فهمیدند راز مرا
بارانِ دلتنگی هاست وُ، --خیسم از نبودنت! ... هیچ سقفی بر سرم، دستت نمی شود.! سعید فلاحی (زانا کوردستانی)
سهم من در وسط معرکه عشق چه بود؟ غم و دلتنگی و حسرت ، همه یک جا با هم!
دلتنگ محکم بغل کردنت،بوییدنت و بوسیدنتم
در خاک می نشانم تمامِ دلتنگی هایم را... با اشک هایم آب میدهم به ریشه اش...! شاید گُل داد این دلتنگی...!!! گُل هایی از جنس قاصدک ، که خبرِ مَرا بیاورد برایت.............. ستاره ح
شب را در آغوش می کشم و پیراهنم خیس می شود از دلتنگیِ شبانه ی انسان ها... نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده
شبی خوابیدم... آرزوی قبل خوابم تو بودی... خوابت را دیدم ... در میان چمن های سبز بهاری با لبخند و دامن گل گلی ت می دویدی... بیدار شدم! اما یادم آمد دیدنت یک رویای محال بود چون نه تو بودی! نه بهاری بود ! اما گونه های من خیس بود!!!
سلام ای نازنین یارم ببین بدجور بیمارم بیا امشب به بالینم بشو یک شب پرستارم ببین هرم تنم داغه یه کم تبدارو بی حالم سرم سنگین شده عشقم قشنگ نیست حال و احوالم چشام یه کاسه ی خونه شدم لیلی دیونه دارم هر لحظه میمیرم تو تنهایی این خونه یادت...
عشق میراث چشمانت بود با بنچاقی از دلتنگی فرحناز فرشاد
تابحال حسرت اینو داشتی که کاش میتونستم دوباره . . . یه سالِ دیگه . . . تولدشو بهش تبریک بگم؟! از وقتی که عکساتو پاک کردم یه ۸ ماهی میگذره ؛ از اولین و آخرین باری که صداتو شنیدم ۱۰ ماهی میگذره . . . و از روزی که...