متن فردوسی
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات فردوسی
همه سر به سر تن به کشتن دهیم
بِه آید که گیتی به دشمن دهیم
چو این نامور نامه آید به بن
ز من روی کشور شود پر سخن
از آن پس نمیرم که من زندهام
که تخم سخن من پراگندهام
نمانیم کین بوم ویران کنند
هَمی غارت از شهر ایران کنند
نخوانند بر ما کَسی آفرین
چو ویران بُوَد بومِ ایران زمین...
به نام خداوند جان و خرد
کز این برتر اندیشه بر نگذرد
خداوندِ نام و خداوندِ جای
خداوندِ روزیدِهِ رهنمای
خداوند کیوان و گَردانسپهر
فروزندهٔ ماه و ناهید و مهر
ز نام و نشان و گمان برتر است
نگارندهٔ برشده پیکر است
به بینندگان آفریننده را
نبینی مرنجان دو بیننده...
فردوسی میگه :
بـه آموختن چون فروتن شوی
سخنهای دانندگان بشنوی
مگوی آن سخن، کاندر آن سود نیست
کز آن آتشت بهره جز دود نیست
💡 یعنی :
🎓 ۱. تواضع در یادگیری: فردوسی معتقده که کلید یاد گرفتن، تواضعه. تا وقتی که انسان هی ادعا کنه، و جهل خودشو...
دانم ای مـادر میان کـوه و دشت
این تو بـودی دوش تا دوش پدر
کـردی از هـر آرزوی خـود عبـور
تـا ببـینـی شـادی دخـتـر، پسـر
من که میدانم زمان با تو چه کرد
کاینچنین موی سپید آمد به سر
دانـم از کـوه و کمـرهـای طـویل
حـاصـلی نامـد بـهجـز درد کمـر...
خون ز رگ دزدیده شد یک لحظه آن هم بیصدا
آرشی آید که تیری را رهاند بیهوا
تیغ عدلی میدرخشد در ظلامِ کهنهشب
میدمد صبحی دگر بر خاکِ خُفتهی بلا
خیز ای فرزند خورشید از دلِ خاکسترش
تا بسوزانی به نور خویش، این ظلمت سرا
رودِ خون جاریست از جانِ...
سخن، تاجبخش است و تختِ سپهر
فردوسی برافراشت با داد، مهر
تو بیخِردی، بیهنر، بینشان
جهان زنده از اوست تا جاودان
✅ «25 اردیبهشت روز پاسداشت زبان پارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی گرامی باد.»
(حکیم توس)
عرب چیره چون گشت بر خاک ما
بزد تیشه بر ریشهی تاک ما
به تاکی که میداد بر ما ثمر
که مستیفزا بود چون شعرِ تر
دریغا که آن تاکِ لفظِ دَری
که میکرد...
جهان یادگار است و ما رفتنی
به گیتی نماند بجز گفتنی
به نام نکو گر بمیرم رواست
مرا نام باید که تن مرگ راست
25 اردیبهشت ماه روز بزرگداشت فردوسی شاعر حماسه سرای ایرانی گرامی باد
اگر برای انجام کاری بزرگ، زمان نداری، بهتر است بی درنگ آن را به دیگران بسپاری
شبی در برت گر برآسودمی
سر فخر بر آسمان سودمی
به نام خداوند جان و خرد
کز این برتر اندیشه بر نگذرد
خداوند نام و خداوند جای
خداوند روزی ده رهنمای
خداوند کیوان و گَردان سپهر
فروزندهٔ ماه و ناهید و مهر
ز نام و نشان و گمان برتر است
نگارندهٔ بر شده پیکر است...
که داند بجز ذات پروردگار
که فردا چه بازی کند روزگار