متن نرسیدن

|نیمکَت|

آن روز را یادت هست؟
دومِ مهرماه بود.
از سینما برمیگشتیم.
دلم هوسِ بستنیِ عروسکی کرده بود!
گفتی برویم پارکِ لاله.
رفتیم، نشستیم روی نیمکت و تو بستنی خریدی،
کمی هم غذای گربه خریده بودی ، منتظر بودی گربه ها جمع شوند تا غذایشان را بدهی.. کارِ همیشگی‌ات بود!...

|خیالِ بوسه|
مُدام با خودم فکر می‌کنم؛
اگر چند سالِ قبل دیده بودمَش، چه؟
اگر فقط چندسال زودتر،
به طور اتفاقی با او آشِنا می‌شدم،چه؟
آیا می‌شد که همه چیز تغییر کند؟
می‌شد که به جای یک نفر دیگر،
دل بِبندَد به من؟
چَشم بدوزَد به چَشمانم و آتش درونم...

ما
از بس نرسیدیم،
به یادِ هم افتادیم
و از بس ماندیم،
شبیهِ رفتن شدیم

نشاء‌فارسن
به تو حتا خیال مئن
پئیز ِ پا صدا


نمی توان / به تو رسید حتی در رویا/ صدای پای پائیز

گاهی می‌دانی نمی‌شود،
نمیرسی...
اما باز می‌روی؛
انگار درد نرسیدن
کمتر از درد ایستادن است.

من و تو آن دو خطیم آری موازیان به ناچاری
ک هر دو باورمان ز آغاز به یکدیگر نرسیدن بود

همه ما یک روز، یک جایی، با یک اتفاق،
همه وجودمان را از دست داده ایم...
بی آنکه قلبمان از تپش بایستد!

دنیاکیانی

تا آنجا راهی نیست،ولی نآیی نیست

شبی به خوابم بیا
من که میدانم تعبیر خواب هایم با تو
همه نرسیدن است
اما بگذار فقط ثانیه ای
داشتنت را باور کنم
قرارمان همین امشب لابه لای تاریکی ها

زندگی داستان عجیبی ست
هر کس دقیقا درجایی است که نباید باشد
خودمان اینجا قلبمان جای دیگر
انگار که زاده شده ایم برای نرسیدن ها

کاش بودی و میدیدی عشق جوانی من
که رسیدم به همه ارزو هایی که داشتیم
به غیر تا ابد بودنمون