متن نوشته های صدیقه جر

سخن چو رود روان است‌
اما کردار، چون کوه.استوار
بسیار گفته‌اند
اندک عمل کرده‌اند.
آدمی را
نه زبان،
بلکه گام‌هایش
می‌سنجد.

پدرم به کجا روم و
به کدامین زبان فریاد بزنم ؟
واژه ها درد می‌کشند ،
کـم می‌آورند، می‌میرند ،
دل تنگم را چگونه با واژه ها
برایت توصیف کنم ؟
بگو اینک کجایی ؟
کجایی که ببینی بی تو
چگونه غریبانه
سر بر شانه‌ی بی‌کسی گذاشته‌ام...!!

✍🏼مثل عدد یک در جدول ضرب باش
به هیچ کس
بیشتر از ارزشش بها مـَده
بها دادن همان و
طلبکار شدن همان

یا، رب،
دلتنگی غروب را باهیچ چیز نمیشود مقایسه کرد،
غروب هارا بدون تو بر دوش دل خسته ام می کشم
حجم این دلتنگی بیش از حد توان من است روزی مراخواهدکُشت،فقدان نبودنت،
نمی دانی وقتی نیستی،
نفس های شعرم به شماره می افتد،
غزل ها در پی قافیه می...

آدم‌ها او ل با لبخند
به روحت نفت می‌ریزند
بعد از تعجب می‌پرسند:
چرا سوختی؟
💔
دوستت دارم‌هایشان
همچون سیگار بود؛
روشن که کردند
کام گرفتند
و تهِ مانده مرا
در خاکسترم
دفن کردند.