متن کوتاه

مخابرات جهان را به تنگ آوردی

ز بس که عاشق و دلداده پشت خط داری

برده داری می کنی معشوق بورژوازها

بوی الکل می دهد بلوای تیرامیسو ات

تویی آن مهرِ محزون، لیک مَه روی...💛

تهمت مثل زغال میمونه
اگه کسی رو نسوزنه مطمئن باش که سیاهش میکنه

شهرِ بی حوصله ام باز به حرف آمده است
به خیابان بزن ای دوست که برف آمده است!

چو نفس تویی...
بی نفس مگر میتوان زنده ماند؟!

گرتو مرده شوری! من بمیرم!

نگاهت به کنار... با نوازش صدایت چه کنم؟!

دلم را شهردار شهر عشقت کن که بنویسم

به روی تابلوهای خیابان: دوستت دارم

برای نوشتن تاریخم
اشک می خواهم
نه جوهر...

دلتنگی مثل شکستگیه روی عینکه
هر جا رو نگاه کنی میبینیش...

به خدا غیر خودم چشم بدوزی به کسی
مثل مو در جهت باد به هم می ریزم

پای رفاقت در میون بود. وگرنه نه من خنگ بودم؛ نه اون زرنگ...

زندگی زیباست، اما قسمت های زیباش پولیه!

سکوت کن
گاهی سبک نشی سنگین تری...

ﻣﮕﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﻋُﻤﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢﮐﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﻫﻢ ,ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ

یه روز یه هشت پا
یادش میره آلارم بذاره
ده پا میشه

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

کی روی ره ز که پرسی چه کنی چون باشی

سر ب سرمن نزار من خودم دردسرم

ما زاده هنریم و
هنر زاده مآ ... ! ♥️🍒✨

دوستی باعقربها تو را از نیششان برحذر نمیکند ...هر چند که در حقشان مهربانترین باشی

به دوست گرچه عزیزست راز دل مگشای

که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز

ما کسی رو خط نمی زنیم
خودشون جوهر پس میدن

مرا یاران به صحرا جا نهادند
گذشتند و مرا تنها نهادند