متن کوتاه

من رفتم چون هیچوقت نگفتی بمون

یه خیالی مثه بیخیالی تمام خیالمو گرفته

دروغ هر چقدر بزرگ تر ، توضیح و توجیح بیشتر

دلبر و یار من تویی رونق کار من تویی

باغ و بهار من تویی بهر تو بود بود من

خوشبختی به چقدر داشتن نیست
به چقدر لذت بردن از زندگیست...

هرگز قدم غم ز دلم دور نبودست

شادیست که او را سر و برگ سفری هست

گر نخل وفا بر ندهد چشم تری هست

تا ریشه در آب است امید ثمری هست

حرمت نگه دار
دلم... گلم
که این اشک ها
خون بهای عمر رفته ی من است

کنارم باشی
بهشت م
نزدیک است

عشق از راه دور یعنی چه
بغل محکم یارم خواهم

آی می چسبد در این عصر جدید
استکانی چای با طعم قدیم

هر شبی در غم هجرت شب یلداست مرا

که به سالی به جهان یک شب یلدایی هست

سرتاسر باغ
گیلاس ها در برف ،
کابوس زن بیوه

چشمان تو
مانند سیاه چاله ایست
که مرا به درون خود می کشد

جزیره ام
در اقیانوس سکوت
دلتنگی

ترانه نژادی

آنکه در باغ دلم ریشه فرو برده ز نو

گرچه نوخیز نهالیست ، سراپا ثمر است

چال گونه ات
برموداست
در ارزوهای ناپدید

خالد بایزیدی

دوستای امروزی که دوست نیستن
سم خالصن

به جان تو بانو
نخورده مست بیهوشم

در باورم نیست نبودنت
رفتی و آتش نهادی بر پیکرم

از تواَم یا رب فراموشی مباد

هرکه می خواهد، فراموشم کند

ای خوش آن عمر که در شغل محبت گذرد

وادی عشق بسی دور و درازست ولی

طی شود جادهٔ صد ساله به آهی گاهی

حضرت عیسى علیه السلام :
دنیا پل است ؛ از آن بگذرید و آبادش مسازید .