متن کوتاه

بی‌چتر، زیر بارانِ تو ای یار ایستاده‌ام
هر قطره را به نامِ تو در دل نهاده‌ام

پرستشِ دلِ من جز تمنای تو نیست
هر آرزو به جز تو، هوایِ پوچ و تهی‌ست

به ماهِ توست که شب رنگِ جان گرفته است

چه حاجت است به صبحی که بی‌تو خیزد باز؟

زنده‌ام تا سخنی از تو بگویم
بی‌تو، این جان به جهان، بی‌اثر است...

جانم از چشمم همیشه جاری است
زنده ام اما نمی‌دانم چرا؟!

به هر سو می‌روم، یاد تو پیداست
دلِ من بی‌تو در غربت، چه تنهاست...

نیستی...
و هر دیوار،
آینه‌ای‌ست
که غیبتت را
بارها تکرار می‌کند...

به امیدِ تو، به فتحی دل سپردم
ولی در موجِ طوفان، خرد و خُردم...

عشق،
یعنی ایستادن
بر ساحلِ طوفان،
یعنی یاد گرفتنِ بودن
در هر مد و هر جزر...

چاپلوس،
راهی ندارد،
تنها بوی منفعت را دنبال می‌کند
مثل سایه‌ای بی‌ریشه...

موفقیت،
رسیدن به چیزی است که میخواهی.
شادمانی، خواستنِ چیزی است که به آن میرسی!

صحبتِ حکام، ظلمتِ شبِ یلداست
نور ز خورشید جوی، بو که برآید

ڪاش بوבے و میـבیـבے،
ڪه ݼگونه میگذره این بـے تو بوבن هاے من.

خوشا چشمی...
ڪـہ از شوق رسیـבن بـہ نگارے خیس باشـב.

این سـڪوت و غم و تنهایـے و شب،
آغــوش تــو را مـے طلبـב...

בر سڪـوت هــر شبــم،
حرفاے تلخ ایست ڪه בر بغض گلویم مرבه انـב.

وعده ی دیدارمان باشد همان روزی
که از دلتنگی تو میرود جان از تنم.

چـہ بے رحمانـہ בلتنگم.
בر این شبهاے سرב بے تو بوבن.

نصیب ما نشـב چیزے از این בنیا،
بـہ جز حسرت בیـבارش.

آن בم ڪه ز בلتنگی تو میرفت جانم،
ڪجا بوבے تـــو...؟

باشـב ڪه بودنت شیرین ڪنـב،
شبهاے تلخ تنهایـے را...

فـراموشے نـבارב خاطراتے ڪه.
تمامش رב پاے چشم او جاریست...

جهانم پر شـבه...
از حسـرت.
آن لــذت.
بوسیـבن لبهای مستش.

فـقط نیمـہ شبان است،
ڪہ میـفـهمے چقـבر تنهایے و בلتنگ یاری...