متن آسمان آبی

گل نازک عشق
تنها در سپیده دمان نور می‌روید
میان شوق نوازش دستان نسیم
و وفاداری سخت زمین
آنجا که پرستوها در آغوش
آبی رهای آسمان می‌رقصند
و خورشید مهمان پنجره‌های امیدوار می‌شود
جاییکه همه‌چیز هیچ می‌شود
تا سرشار شود و گل نازک عشق
هرچند کوتاه
اما در سایۀ نورانی...

تو بوی رنگی؛
تو بوی چوبی؛
تو بوی کتابی؛
تو ترکیب قشنگ خاک و بارونی؛
تو مثل ته دیگ ماکارونی؛
ترکیب خفن نون و پنیر خامه ای و سبزی؛
تو مثل یه آسمون آبی با ابرای تیکه تیکه شده ای؛
تو به اندازه نوازش انگشت رو کلیدای پیانو قشنگی؛
تو...

دنیایم،
رنگ‌رنگ بود
با خنده‌های بی‌دلیل
با دویدن‌های بی‌جهت
با آسمان‌هایی که
فقط برای من آبی بودند...

تا روزی که
موشک‌ها آمدند
و ترس،
در چشم‌های عروسکم خانه کرد

حالا
دستم را بگیر
در این ویرانه‌ی خاطره‌ها
با تو
می‌خواهم دوباره
رنگ ببخشم به جهان

از من جدا مشو
ای...

بچه بودم، بادبادکای رنگی
دلخوشی هر روز و هر شبم بود
خبر نداشتم از دلِ آدما
چه بی بهونه خنده رو لبم بود
کاری به جز اَلک دولَک نداشتم
بچه بودم، به هیچی شک نداشتم
بچه بودم غصه وبالم نبود
هیشکی حریف شور و حالم نبود
بچه که بودم آسمون...

ماه من ؛
در آسمان آبیم
چه زیبا نظاره گر
به دل نشسته ای

در آسمان دو چیز افسونم می کند
آبی بیکران و خدا
آن را می بینم و می دانم که نیست
او را نمی بینم و میدانم که هست

آسمان آبی شود پر می زنم در این هوا
لانه در دالان عشقت چون پرستو می کنم

من راه رسیدن

به چشمهایت را خوب بلدم

فقط از بوسه هایت

دوبال

به من بده

و یک آسمان آبی

برای پرواز ...

برای دوست داشتنت
قلب کوچکم کافی نیست
تو را باید با جان پرستید ..
از دوست داشتنت کوتاه نیامدُ
از زمینِ سبز تا آسمان آبی پل زد ..
از غرور گذشتُ
عاشقانه به پایت ماند ‌..
حرفِ کمی نیست
تو را خواستن
تو را داشتن ..
دلی قُرص می خواهدُ...