شعر کوتاه

سلول به سلول گلویت
انفرادی ست
صد شعر بی گناه
در حصر مانده اند.







زانا کوردستانی

و ندید
کبوتر،
کلاغ خوشه چین صلح شده است.








زانا کوردستانی

به وقت خواب شقایق
میان قیلوله ی زنبق
هراس داس می رقصد
به لای انگشتان پاییز








زانا کوردستانی

میان تقویم پاییز
پشت خواب تاک؛
همه ی انگورها
باردار «شراب» شده اند!







زانا کوردستانی

تمام نمی شود
این خیابان...
***
--قدم زدنِ بی تو؛
دشوارترین عذاب ست!.






زانا کوردستانی

خیال کن کیهانم
اما،،،
***
دریغ از،
-یک ستاره!





زانا کوردستانی

آیینه های متحرکیم
خالی از ربطِ دوم شخص،
منفعل،
مترسکِ دشتبان...
***
آینده ای در ما،،،
--تلالو ندارد!


زانا کوردستانی

مبتلا به هزار دردم کرد
آنکس که همه روز
به من می گفت: مواظب خودت باش!





شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

همیشه مادرم سرزنشم می کند که خیلی فراموش کار شده ام
یک روز تمام ماجرای تو را برایش بازگو خواهم کرد
تا بفهمد چقدر در اشتباه است.






شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

با خودم گفتم: دیگر یادی از تو نخواهم کرد!
امشب یکبار دیگر،
خیال تو باز مرا به گناه انداخت.





شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

خاموش!
سکوتت،
روایت نفرین مرگ من است!








شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

چون تو را دیدم،
فهمیدم،
سن و سال، شرط پیری نیست!







شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

می گویند: هیچکس زمان مرگ خود را نمی داند!
تو بگو که می روم،
تا من به آنها بگویم، که کی خواهم مرد!







شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

آنهایی که مدعی اند
فقط غروب ها، زمین تاریک می شود،
ایمان دارم، هرگز عزادار از دست دادن عزیزی نشده اند.






شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

مطمئنم که تابستان از راه خواهد رسید،
اما من هنوز که به رابطه مان فکر می کنم،
شال گردنم را محکم می کنم و
جرأت ندارم، دستم را از جیبم بیرون بیاورم...








شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

وقتی تو را از دست دادم،
تازه فهمیدم
که قرار نیست
خدا فقط در آن دنیا
جهنم را بر آدمی آشکار سازد...








شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

بزرگ شدن، هیچ چیزی را تغییر نداد!
در کودکی، در آرزوی فهمیدن نحوه ی گردش ماه و خورشید بودم
و الان هم در آرزوی گرفتن دست های تو...








شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

بعد تو،
تمام گریه هایم را بر روی یادگاری هایی کردم
که با خنده به من داده بودی...








شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

من همیشه از مرگ هراسان بودم،
اما نمی دانم چرا
هر روز به فکر فراموش کردن تو می افتم؟!








شاعر:
مترجم:

گاهی اوقات
فراق کسی،
تو را به دنیا دیگر می کشاند و
از تمام درهای جهنم داخلت می کند.





شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

می گویند: خدا، فقط یکبار آدمی را به جهنم می اندازد،
اکنون که از دست دادنت را به یاد می آورم،
تمام غم و هم آن دنیا را فراموش می کنم.



شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

هرگز از رفتنت گله مند نمی شدم
اگر از ابتدا می گفتی:
رهگذری هستی...


شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

و سقوط واژه ی پر وحشتی است
برای تنی
و برای آرزویی.
آنگاه که تن حیران آرزویی از بلندای یک عطش به پایین می پرد.
و به زیر کشیده میشود
شکوه یک بلندپروازی معصومانه.
تمام میشود آرزو.
گم میشود خواستن.
و شروع میشود سکوت مرگبار چشم هایی که عادت می...

چشم های سبز تو،
در زمستان های برفی،
همیشه یاد آور چمنزارهای سبز بهارند...
مهدی بابایی ( سوشیانت )