غزل (که تو باشی) بارانِ غزل ها شده بارون که تو باشی لیلای نظامی شده مجنون که تو باشی بین خودمان باشد از این دسته ی گنجشک یک دانه پرستو زده بیرون که تو باشی دوربرت از دم همه راحت همه ولگرد یک جُرمِ قشنگی شده قانون که تو باشی...
سرِ بد عهدی تو پیر شدم دم نزدم جگرم سوخت ولی مثل تو برهم نزدم کرده ای با دل من هر چه دلت خواست جفا حرفیَ اما منِ دلخسته ز مرهم نزدم روز اول که دو تا قهوه سفارش دادی عاشقت بودم و اصلن مژه برهم نزدم آنچنان محو تو...
فال حافظ ندهد پاسخ دلتنگی من را حال من را فقط از حضرت پاییز بپرسید
مثل من آیا تو هم با ابرها باریده ای؟ شب درآغوشی خیالی تا سحرخوابیده ای؟ مثل من آیا زمستان های سرد و بی بهار سوزِسرما در بغل،غم در گلو، لرزیده ای؟ مثلِ من آیا تو هم، ای آشنایِ نوبهار شاخه ای از بوستانِ بغض وحسرت چیده ای؟ یا که لب...
بی نوازش های من ، موی سر تو لَخت نیست در کنارت هیچ کس مانند من خوشبخت نیست گفته ای یاد تو هستم هرکجا هستم ولی من نباشی تا در آغوشم ،خیالم تخت نیست جان طلب کردی که عشق من به تو ثابت شود کار مشکلتر بخواه این کار اصلن...
در میان این غزل ها مانده ام او رفته است یک وجب زیر گلویم سمت چپ تو رفته است من علا رغم تمام درد ها ماندم چو شیر او ولی مانند آدمهای ترسو رفته است وقت غارت کردنم با های و هو آمد ولی وقت رفتن مثل دزدان بی هیاهو...
مردم پی آنند برت قصه ببافند از قوزک پا تا بسرت قصه ببافند این تیره پرستان همه اماده آنند از روشنی هر سحرت قصه ببافند آنها سر غم خوردن تو شاد که بعدش از اینکه درامد پدرت قصه ببافند شب بر درِ قلب تو بکوبند که صبحش از حلقه زیبای...
دلم با عکس تو حالی به حالی میشود ببین حال خراب من چه عالی میشود همین دل،ها !همین دل کز غم و غصه پُر است چو بیند چشم تو از غصه خالی میشود تو را میبینم و رد میشوی،در این میان غرور من دوباره دست مالی میشود درون هفت سین،عشقِ...
. شبی با دلخوری قصد نمازی بی وضو کردم تمام کفرِ خود را با خدایم روبرو کردم نمودم پهن تا سجاده ام را آمدی از در نشستم رو به قبله با تو اما گفتگو کردم همیشه خواهشم بودَ از خدا خوشبختیت اما زبانم گیر کرد آنشب خودت را آرزو کردم...
. تو از عشق و محبت از وفا چیزی نمیفهمی تو از خاموشی و از انزوا چیزی نمیفهمی به دریا رفته میداند مصیبت های طوفان را تو از پیوند آب و ناخدا چیزی نمیفهمی دلم میسوزد از اینکه ضمیر ما زِ هم پاشید تو از تعویض تو جای شما چیزی...
. برایم عشقتان چون گوهری نایاب میماند تو را هر کس که دارد تا ابد شاداب میماند چنان با درد دل کردن برای تو سبک گشتم که جسم من از آن موقع بروی آب میماند اگر دریای چشم تو نباشد روبروی من دلم چون ماهی جامانده در مرداب میماند ببین...
. تو را توصیف میکردم که مَردم مرحبا گفتند پس از هر بیتِ شعرم آفرین را ،بار ها گفتند همه وا حیرتا گفتند ، اما من نفهمیدم که اینها را به چشمان شما یا شعر ما گفتند من از اقلیم چشمان سیاهت شِکوِه میکردم ولی آنها به من از خوبیِ...
بی تو شبیه قصه ی شیرین وفرهاد این داستان پایان شیرینی ندارد. رضا حدادیان
بی تو جهان گلهای رنگینی ندارد خوشحالی پروانه تضمینی ندارد رضا حدادیان
بی تو جهان گلهای رنگینی ندارد خوشحالی پروانه تضمینی ندارد هر روز، روی دورِ تکرار است دنیا این زندگی بالا و پایینی ندارد آن سوغم دریاواین سو زخم صخره ست درد بزرگ موج، تسکینی ندارد وقتی اتاق کوچک من خالی از توست دیگر در و دیوار، تزئینی ندارد بی تو...
تو رفته ای وخوب می دانم در این دنیا دیگر کسی چشم انتظارِ من نمی ماند رضا حدادیان
از تشنگی میمیرم و در ساغر شعرم هرگز شرابِ تلخ مردافکن نمی ماند رضا حدادیان
خنجر اگر در آستینِ دوستان باشد دور و بر تو هیچ، جز دشمن نمی ماند رضا حدادیان
قدری مرا دریاب ای پروانه! باور کن -این شمع،امشب تا سحر روشن نمی ماند رضا حدادیان
وقتی نخِ امیّد تو پوسیده ،بی تردید ذوقی به قدر یک سر سوزن نمی ماند رضا حدادیان
چشم زلیخا تشنه ی دیدن نمی ماند یعقوب ، مستِ بویِ پیراهن نمی ماند رضا حدادیان
چشم زلیخا تشنه ی دیدن نمی ماند یعقوب ، مستِ بویِ پیراهن نمی ماند وقتی نخِ امیّد تو پوسیده ،بی تردید ذوقی به قدر یک سر سوزن نمی ماند قدری مرا دریاب ای پروانه! باور کن -این شمع،امشب تا سحر روشن نمی ماند خنجر اگر در آستینِ دوستان باشد دور...
دردا به هدر دادیم این عمر جوانی را ما خوش ندانستیم آن ذات گرامی را نه غزل برای گفتن نه تاب سخن داریم نه صدای گریه مانده به هوای آن بباربم در میان گله ها گرگ شده مهمان سگ ها ای عروس خون برقص در کنار مترسک ها ای که...
و کوه ،کوه فرو ریخت هستی وبی شک جهان بَدَل به بیابان شده ست بعدازتو. رضا حدادیان
