متن حجت اله حبیبی

واژه ها را خبر کنید
برگ ریزان است
فصل طراوت رنگ
فصل قدم زدن خیابان
فصل کوچ برگ ها
فصل دل کندن از شاخه و دل بستن به ریشه
فصل فصل عاشقی و باران است
فصل دلتنگی بی مهری
در شروع مهر.

یک گاز سیب
که خواسته ی معشوق است
به هزار بهشت
می اَرزد.

پاییز
پیام رسان بهار است
تا دل نکنی
به کمال نمی رسی.

آی پاییز
صبر کن
من
رنگ عوض نکرده ام
این روزگار
یک رنگ نمی خواهد.

مثل
لبخند تو
خورشید افق
بر لب خویش
سلامی دارد.

تا
بهار را
بخش کردیم
قاصدک
سررسید
که
پاییز است.

افتادم از پا
تا
تو
دست کشیدی .

آینه باش
ببین ولی دل نبند.

زیر
عکست
نوشته بودی :
«عشق را
بی حصار می خواهم»
و من
در گشودم
و
رفتم
نه از قلبت.

به دریا
نرو،
می ترسم
ماهی ها ،
صیدت کنند.

همیشه
بهار
از زمستان
شروع می شود
وقتی
یخ
می ترکد
از خنده ی شکوفه.