متن حجت اله حبیبی

پاییز
پیام رسان بهار است
تا دل نکنی
به کمال نمی رسی.

آی پاییز
صبر کن
من
رنگ عوض نکرده ام
این روزگار
یک رنگ نمی خواهد.

مثل
لبخند تو
خورشید افق
بر لب خویش
سلامی دارد.

تا
بهار را
بخش کردیم
قاصدک
سررسید
که
پاییز است.

افتادم از پا
تا
تو
دست کشیدی .

آینه باش
ببین ولی دل نبند.

زیر
عکست
نوشته بودی :
«عشق را
بی حصار می خواهم»
و من
در گشودم
و
رفتم
نه از قلبت.

به دریا
نرو،
می ترسم
ماهی ها ،
صیدت کنند.

همیشه
بهار
از زمستان
شروع می شود
وقتی
یخ
می ترکد
از خنده ی شکوفه.