متن دلنوشته

یه وقتایی به اونی که همیشه کنارتونه بگین: میدونم یه وقتایی عصبیم حرفای مزخرفی میزنم،میدونم یه وقتایی ناراحتت میکنم، یه وقتایی ناخواسته برات کم میزارم،میدونم گاهی چقدر بدم، اما خب دوست دارم؛ خیلی هم دوست دارم و میخوام بدونی همیشه برام مهم ترین آدم زندگیم بودی...

پاییز نزدیک است.چه لذتى دارد در جنگل ، میان انبوهى از برگ هاى خشک و رنگین...کلبه اى متروکه که شومینه اش همیشه شعله هاى آتش را بغل کرده باشد و نم نم بارانى که شیشه ى پنجره را نوازش دهد.کسی باشد که سر بر شانه اش بگذارى و بهشت خدا...

وقتی قدر چیزیو میفهمی، که از دستش دادی
اونی که رفته، دیگه برنمیگرده!
یه ساعت قبل، یه روز قبل ، حتی یه ثانیه ی قبلی هم برنمیگرده!
پس بیاین یه قولی به هم بدیم، تا فرصت زندگی کردن داریم، از تلاش کردن دست نکِشیم
تلاش کنیم،زمین بخوریم ولی دوباره بلند...

هروقت حس کردی حالت میزون نیست
خودت ب دادش برس؛ یه چایی خودت رو مهمون کن، به خودت حرفای قشنگ بزن.
حواست باشه این وسط مسطا یه دل هست که تو صاحبشی، نذار فکرکنه فراموشش کردی
بخند، خنده هات قشنگن لذت ببر از زندگی...

بیخیال باش جان دلم!
بیخیال تمام نبودن هایشان....
بیخیال تمام بغض هایی که در خلوت شکست و کسی اشکمان را پاک نکرد!
بیخیال تمام روزهایی که منتظرشان بودیم تا حالی از دل سوخته ما بگیرند!
بیخیال همه اینها...
سخت بود،ولی گذراندیم
تلخ بود،ولی یاد گرفتیم
فهمیدیم دوست داشتنشان توهماتی بیش...

ما نسلِ دوست داشتن هایِ راه دور هستیم
صبح تا شب چک می کنیم که آنلاین شده یا نه؟
ساعت ها مراقب هستیم تا ببینیم
پروفایلِ خودش را عوض می کند؟
تا شاید عکسِ جدیدی از خودش بگذارد
و با اینکه دیگر مالِ ما نیست
مدام نگرانیم که نکند لحظه...

روزی که مادر شوم به بچه ام یاد می دهم که قایم باشک اصلا هم بازی خوبی نیست!
اینکه چشم بگذاری و منتظر گذشت زمان بشوی و توی دلت بترسی نکند او را پیدا نکنی و بازی را باخته باشی، چه قدر پوچ و بیهوده است...
این خودش، شروع ِ...

مث پسربچه های تخس و شیطون زل زدع بود ب تی وی و هرازگاهی صدای اعتراضش بلند میشد،،از صدای دادو بیدادش میشد فهمید ک تیم محبوبش نتونسته رضایتشو جلب کنه...
همیشه عادت داشت چاییش لیوانی باشه ،لیوان چاییش رو جلوش گذاشتم و خواستم از کنارش رد بشم ک مچ دستم...

واسه کسی که عاشقه
مرگه پایان رابطه
خاطره اونومیکشه
خاطره مثل قاتله
عاشق نمیتونه عشق واحساسش سرکوب کنه حال خرابش تنهامعشوق میتونه خوب کنه

تلخ ترین خنده را آدم برفی ای داشت که زیر آفتاب در حال آب شدن بود اما باز هم تا لحظه ی تموم شدنش می خندید¡




\فاطمه عبدالوند\

بعضی ها یک جور خاصی آرام اند...
حتی نگاهشان هم حال آدم را خوب میکند
صدایشان یک موج اعتماد را به ساحل دلهایمان می رساند
لبخندشان می شود مسیر راهمان
بعضی ها به طرز عجیبی دوست داشتنی اند...

نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده

به شاد بودنمان وقتی که همه چیز خوب پیش می رود، افتخار نکنیم. شاد بودن زمانی معنا پیدا می کند که در میان سختی ها، تنهایی ها و شلوغی های این دنیا، آرام لبخند بزنیم.

می گویند پرنسس ها گریه نمی کنند، ولی من گریه می کنم!نه به خاطر اینکه نشان دهم پرنسس نیستم.
به خاطر اینکه نشان دهم یک انسانم.

فراموش کنید!
آن هایی را که با رفتن شان، زندگی کردن را از یادتان بردند..
آن هایی که جواب تمام مهربانی تان را، با بی مهری تمام دادند..
آن هایی که با لبخند آمدند و لبخندتان را با خود بردند..
آن هایی که با ظاهر وفاداری آمدند و خنجر خیانت...

آیا مگر می شود برای تخریب روح و قلب، احساس و دنیای یک انسان، تنها با گفتن یک کلمه بگوییم: \ببخشید\؟!
مگر می شود عمری را هدر داد و راه خوشبختی را سَد کرد و باز هم گفت:\جبران می کنم\؟!
مگر می شود غرور کسی را جلوی دیگران خُرد کرد...

نقاب دوستانه به چهرت می زنی و تظاهر به خوب بودن می کنی!
تظاهر به آدمی راستگو و دلسوز که فقط هرازگاهی از سر حسادت بر تمام وجود خودت و رابطه ی اطرافیانت آتش می زند! اما دریغ که این آتش، فقط درون خودت را شعله ورتر می کند، اطرافیانت...

شهریوری که باشی...
می شوی دلیل آرامش دیگران...انگار خدا وجودت را با گل های بابونه سرشته باشد...شهریوری که باشی می شوی مایه ی دلگرمی می شوی سنبل صبوری و اعتماد
می توان ساعت ها کنارش نشست بدون اینکه خسته شد شهریوری یعنی فرزند ته تغاری تابستان
دردانه ی فصل داغ،شاد...

آهسته آهسته پاییز از راه رسید
فصلی پر از تبعیض
که متعلق به اقلیت هاست
آن اندک معشوقه های حقیقی که دست دردست هم در پارک های حوالی شهر روی برگ های زردنارنجی قهوه ای وخشک که همانند فرشی روی زمین پهن شده
قدم می زنند..
درهمان حین اگر باران...

همیشه پر از مهربانی بمان؛
گرچه در تقابل همانند رفتارت حاصل نمی شود،
اما تو خدایی داری که بی اندازه تر از همه برایت جبران می کند.
مبینا سایه وند

بعد از عقد رفتیم برای شام
شام ما دوتا را توی یک اتاق تزئین شده گانه گذاشته بودند!
چند نفری آمدند و برایمان آرزوی خشبختی کردند و رفتند
تنها که شدیم...
به چشمانش نگاه کردم
چشمان سیاه و ابروان کشیده ای داشت!
به دقت تمام اجزای صورتش را نگاه کردم!...

مشکل از جایی شروع شد که یک مشت آدمِ اشتباه ؛
با هم به زیرِ سقف هایی رفتند ،
که قرار بود میزبانِ آدم های درست باشد ...
مشکل از جایی شروع شد ؛
که دو نفرهایی با هم جفت شدند ؛
که هرکدام یا دلشان جایِ دیگری بود ،...

یه فوبیا هست به نام «آتازاگورافوبیا»،
‏واسه مواقعی که آدما دچارِ ترس شدید بشن نسبت به فراموش شدن، نادیده گرفته شدن، کافی نبودن و مورد توجه نبودن؛آدمایی که باعث میشن این حس بهتون دست بده آدمای زندگیِ شما نیستن،عامل درد و رنج شمان....اونارو به حال خودشون رها کنید :))

بی تو
نه آسمان آبی ست
نه ماه نورانی ست
و نه حتی ستاره ای چشمک زدن را دوست دارد.
بی تو...
شاید درخت های کوچک
تصمیم به یک خزان زدگی
بی پایان بگیرند!

بی تو حتی هیچ بارانی
عاشقانه نخواهد بارید
نه!
نمی شود بی تو...
نمی شود بی...

میگویند اشتباهت را تکرار نکن، دل اگر عاقل بود که اشتباه نمی کرد، دوستت دارم و بر این اشتباه مکرر در مکرر تکرار م...