متن کوتاه

چتر بهانه بود
چشمان باران زده
شانه هایت را کم داشت...

یک حبه بخند
تا تمام من
در تو حل شود

می کشم تو را نفس
اما،چه تلخ است
دم و بازدم
یادت

به او بگویید
مرا به بودنش کافیست!

بخوان مرا
جان می دهم
پای صدای تو

دوستت دارم به قدرِ هر چ هست و هر چ نیست
از کران تا بیکران ، از کلّ ِ دنیا بیشتر

مادرم گفت به من: "خیر ببینی پسرم"

مستجاب ست دعایش به گمانم با تو...

در چاله ی آن گونه ی چون سیب گلابت
چالم کن اگر جلب نکردم نظرت را!

بهر دل بردنِ من، خنجر مژگان کم بود
چال بر گونه ی تو دست به دستش اداده

تو اعتبار خوشبختی منی

هیچوقت واسه یه رابطه خواهش نکن !

چجوری انقدر پستیو تو تنِ لعنتیتون جا میدین؟

همین که به هر بهانه
دلم تنگ توست
یعنی عشق

لازم نیست وقت و عمرت رو برای آدمی هدر بدی که فقط موقعی که کارش لنگ تو باشه تو رو بخواد.

دلم بردی و آنگاهی به پندم صبر فرمایی

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت

اهل شهر اویم میل جهان نیست مرا...

ارس آرامی

هر جا که هستی حاضری از دور در ما ناظری
شب خانه روشن می شود چون یاد نامت می کنم

از بس که چشم مست در این شهر دیده ام
حقا که می نمی خورم اکنون و سرخوشم

اجازه نده دنیا خنده رو از لبات بدزده!

خیلی سخته زندگیتو بزاری پای کسی که، حرومزاده اس!!

همین بالا بلندی نام عشق است
درخت جان من اندام عشق است

شاید بروم، دور شوم تا تو بفهمی
من نیستم و هیچ کسی من شدنی نیست

‏مراقب کلماتت باش، وقتی گفته شن
فقط میتونن بخشیده شن، فراموش نه.