متن دوری

مجبور بودیم ب این دوری اجباری...باید مدتی تحت مراقبت میبودم تا همچی خوب پیش بره...هرموقع ک زنگ میزد سریع میگفت فک نکنی زنگ زدم ک حال وروجک بابا رو بپرسما،اصلا اینطور نیس،فقط میخوام حال تو خوب باشع،مطمئنم کن ک حالت خوبع...و اگ بگم کیلوکیلو قند تو دلم آب میشد دروغ...

شب به خواب من نیاچون غرق باران می شوی
چشم من دریاست با موجش پریشان می شوی
خلوتی دارم پر از احساس سوسن در نسیم
در دلم جمعیت و از من هراسان می شوی
گل برایم می فرستی از تو دوری می کنم
گفته بودی چون پری از من تو...

در هیاهوی شبم گم شده ام .. تو مرا پیدا کن آری خودت . . با دلم حرف بزن از ته دل؛ غرق رویای توام من هرشب. تکه تکه میشود قلب من از دوری تو . راست گفتند عشق را فاصله هاخواهد کُشت...

آسایشم آغوشت بود
وسایه بانم، گیسوان بافته ات،
من از زلال چشمانت می نوشیدم ومفهوم تشنگی را نفهمیدم تا وقتی
آسمان دلم ابری وچشمانم از دوریت می بارید
و آه راه را برگلویم بسته بود...
حجت اله حبیبی

گلونی وه سه ر


وه قتی گلونی بسی
یا که خه لخال وه دسی
وه ئو خه نینه مه سی
دنیای روژن کیده سی
♡
وه قتی بسی گُلوه نی
بیده دِتی ئه رمه نی
وه پیکنین و خه نی
گیان وه مِنو سه نی
♡
بوره و جور جاره...

بگذار تا نفس بکشم لحظه ای تورا
بگذار تا دم بی بازدم شوی و بس
امروز میخورم غم فردای بی تورا
میترسم از من و ما کم شوی و بس

این روزها به عشق تو من زنده ام،همین
دوری، ،، ولی تمام منی ،،من تمام تُست
تو دلخوشی ،به زمانه...

در دوری تو ای بت رنگین کمانم
هر چند بسوزم به تو در حال گمانم
حال شده ام سیر زخود روی به ما کن
تا با طربی دل به سرابی بسپارم
مجنون تو بودن عجبی اوج عقول است
مجنون تر از آنم که به تو دل نسپارم
آری تو بگو...

یوسفِ من!
من از تبار یعقوب ام..
نگاه کن؛
چه صبورانه درد می کشم
دوری ات را!؟


لیلا طیبی(رها)

گیسویت ای زیبای من ! تفسیر یلدا می کند
یک خنده بر لبهای تو دل را چه شیدا می کند

چشمان زیبایت شبی بر دیده ام تابید و رفت
اما دلم با هجرشان دارد مدارا می کند

مهرت درون سینه ام یاد آور صد خاطره ست
با خاطرات رفته ات...

باتو یه روز ، اینجا بهشتم بود
این روزا اما جز یه زندون نیست.
می سوزم از عشقت و میدونم
آتیش تو بعدش گلستون نیست.

ماگم شدیم هردو تو این جاده
دیگه امیدی به رسیدن نیست
تو بی تفاوت می گذری از عشق
راهی برام جز دل بریدن نیست.

دل...

وزن و قافیه ی
هر بیتِ غزل هایم تویی
شاه بیتِ ترانه های من
نمی بینی؟ از من دوری
و تمام شعرهایم
سپید شده اند
بی رنگ، بی وزن، بی قافیه

باران رشت بود که زیرش گریستم
حالا بغل بگیر زنی را که... نیستم
گفتم که شعر چاره ی دوری ست عشق من!
باید هنوز هم سر حرفم بایستم
باید تو را اضافه کنم پشت غصه ها
اسمی که خیسِ اشک شده توی لیستم ..

در عشق باید
درد دوری کشید
غم یار خورد
ترس رقیب داشت
و زیر بار این همه له شد،
خوشه ی دست نخورده ی انگور زیباست
اما مست نمی کند.

درد ما دوری هم بود، نگفتیم به هم
بغض شمشیر و قلم بود، نگفتیم به هم
راستی را نستودیم، زما چهره نهفت
دل ما همدم غم بود، نگفتیم به هم
وعده دادیم نپوییم بجز راه ثواب
سستی عزم قدوم بود نگفتیم به هم
ظاهرا شیر گرفتیم و کشیدیم به بند...

کاش می توانستم دردتان را دوا کنم
همین دردِ دور بودن ها
دیر دیدن ها
دیگر ندیدن ها
همین که جسم مان بهاران است و جان مان پاییز...

دلتنگ تو بی حد و حسابم امشب

دوری تو می دهد عذابم امشب

پاییز شده دلم هوایت کرده

ای کاش میامدی به خوابم امشب

در این روزها گریزانم از منی که
به تاراج می برد هستی خویش را
باید کفش هایم را در بیاورم
و پاورچین پاورچین
از خودم دور شوم
آنقدر دور که دیگر
نباشم ،
نبینم ،
نشنوم

زهرا غفران

...همیشه که پای جاده وسط نیست
ببین!
هیچ اتاقی جاده ندارد
اما تو دوری
دور...

قلبم را به تو هدیه دادم
در یک روز بارانی
چه گرفتم؟
دوری
جدایی
تنهایی

این جدایی درد دارد
مثل دوری از وطن

حوض بی ماهی تو هستی
ماهی بی حوض، من

من باید در عصر دیگری بدنیا می آمدم،عصر انسان های غارنشین و یا در جنگلی ساکت و بی هیاهو کلبه ای می ساختم در انتهای جنگل با چوب های باران خورده..
می نشستم گوشه ای نگاهم را گره میزدم به چشم های محبوب دیرینه ام.
من باید در عصر دیگری...

از نسل سپیدارم این بار که می آیم
مهری به دهان دارم، این بار که می آیم

آشفتگی ام پیداست، از حالت فنجانم
آوای بمِ تارم، این بار که می آیم

از دوری آغوشت، آهی به گلو دارم
از آینه بیزارم، این بار که می آیم

مغرورم و میخواهم، بیهوده...

من همان مجنونم،
که غم دوری تو
عاقبت میکشدم...

دل که یاد نمیگیرد
دوری را،
فاصله را،
دل که نمیفهمد
صبر را،
تحمل را،
دل است دیگر...
مدام بهانه میگیرد و گلایه میکند
حق هم دارد!
[جدایی بر گریبان عاشق خیمه میزند
جنگ را برپا میکند
و بغض را حاکم...]
امان از نبودنها،
باید کسی حواسش باشد:)