متن کوتاه

عاشق آن نیست که هرلحظه زند لاف محبت

مرد آنست که لب بندد و بازو بگشاید

تار و پودم، تو بگو
با دِلِ تنها چه کنم؟

واسه گَرم کَردَن بَقیه خودِت رو به آتیش نَکِش

وقتی برگشتن سمتتون ، یادتون نره تو چه وضعیتی رهاتون کرده بودن .

دوست مهربانم تولدت مبارک
با آرزوی فرداهایی زیباتر و شادی های بیشتر

تا زمانی که تو هستی غم عالم هیچ است

منم ستاره ی شام و تویی سپیده ی صبح

آدم بودن به عاشق بودنه

چه کرده ام که به هجران تو سزاوارم

حسبی الله
خدا برایم کافیست

خواب ببر ز چشم ما چون ز تو روز گشت شب

آب مده به تشنگان عشق بس است آب ما

ای خدا، ای فلک، ای طبیعت
شام تاریک ما را سحر کن

الهی!
همه تو،
ما هیچ

من اینجا تا نفس باقیست می مانم
من از اینجا چه می خواهم، نمی دانم

من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟

من به منطقی ترین حرفاتم شک دارم....

تو نمی تونی قلبی که خدا ازش محافظت می کنه رو بشکنی!

در کافه ی قرارمان
صندلی خالی
نبودنت را
فریاد می زند

آخرین ثمر

خرمالوی برفی

مثل خنثی گر بمبی که دو سیمش سرخ است

مانده ام قید لبت را بزنم یا دل را

تو آرزوی بلندی و دست من کوتاه

تو پردیس عمر منی خواهرم

اگه یه آذر ماهی دور و برت هست
بدون باحال ترین آدم کنارته

سرنوشت برا ما بد نوشت