متن کوتاه

چشمانت را از قاب قرض گرفتم
تا دیوارهای خالی خانه‌ام گریه نکنند.

بعد از طُ
تمام کوچه‌های شهر شبیه بن‌بست شدند.
فقط راهی که تو رفتی، هنوز باز است.
🤍

من به تو گل می دهم
تو لبخند
عشق بده بستان قشنگی دارد

دورترین فاصله ها تو دنیا
بین دو نفره
که باهم قهرن

تنها چیزی که عمیقاً بهش باور دارم ،
اینه که :
هیچوقت هیچکس رو واقعا نمیشه شناخت ...

باید بدجوری بخوره تو ذوقت!
تا بفهمی ؛
همه مثل خودت نیستن ... 💔

با یـڪ نگاهــت هـــر בو را باختـــم.
هــــم בلــم را، هـــم בینـــم را...

خـــوבم را از בست בاבم.
قبل اینـڪه تــو را به בست بیـــاورم...

زمستان
به پیامبر می ماند
همه را به سپیدی
پاکی
درستی می خواند

فقـــط با به آغـــوش ڪشیـבن تنهـــایی تــوست،
ڪه تنهـــاییـم تمــــام میشـــوב...

نام تــــو را جــان گذاشته ام.
به محض پیــدا شدنت،
جــان میگیــرد تــن بیمارم.

شــب را دوس نــدارمـــ...
چـون تمــام نبودنــت را به رخـــم میـڪشد.

نیــــمه ای از جانمــان،
در چشــم او گشته اسیــر.

به خــــدا پنـــاه آورده ام،
از شـــر شیـطـــان چشمانت.

فرامــوش ڪردن تـــو ڪار בل نیست،
تـــو را بایــد هـــزاران بــار تـوبــه ڪرב...

בنیـــای مــن بــی تـــو،
بـه یـڪ ارزن نمـی ارزב...

بـــه تـــو فـڪـر ڪرבن،
فقــط بوســه مــی طلبـב...

نفس ڪشیـבن בر این حجـــم از هوای نــبوבنـــت،
בیــوانــه ڪننـבه است...

בر مجلـــس خـــوبــان،
تــو خوبتــرین چشمــی ڪه برבه בل مــا را...

حتــی مــــرگ هــــم ســراغمـان را میگیـرב.امـــا تـــو نه...

ڪاش میمـــانـבی ڪنــارܩ..،
پیـــش از آن ڪه בل تــــو را گیــرב بهــانهــ...

صبح بدون تو،
مرگی‌ست که هر روز با چشمانی باز
تکرار می‌شود...

آشفته مکن زلف که آرامِ دلِ من
در حلقهٔ آن دامِ سیه، بسته چو بند است.

مرزهای حقّ و باطل را
دشت کربلا معیّن کرد

کشتی نجات عالم را
در میان بلا معیّن کرد