متن رسول

علی (ع)،

مردِ سبزِ لحظه‌های سپیدِ مهرورزی‌ست؛

از جنس آیه‌ی نور؛

زلال‌تر از آبیِ احساس؛

و شاداب‌تر از افقِ سرخِ مهرِ محبت!

خنده آسمان/دل می لرزاند/
خیابان انتظار می کشد/تا خیس شود/چتر را باید/بیاویزی بر میخ/یکلا زیر پیرهن/بپری از روی جوی/ان طرف خیابان
/یکی/گیسوانش را/بدست باران سپرده .

اب می‌شود/برف/تا دامنه‌های خانه هم اگر ببارد/دوباره/بنفشه‌های کنارِپرچین/امدن بهار را/ مژدگانی می‌دهند.

گره خورده/بغض/ در حنجره محله/خانه‌ها/بی جوش و خروش/هیچ دری باز نمی‌شود/صبحگاه/به کوچه‌ها سلام بگوید/پرده کور کرده پنجرها را/صدای بلبلی نمی‌اید/گاهگاهی/کلاغی قار قار می‌کند/نگاهی به دور و بر/پرواز
می‌کند/همین...//

پریده رنگ و رویم/چقدر پشت ابرها/مخفی می‌شوی؟

سر زده که می‌ایی/لوس می‌شود/خانه/بشکن می‌زند/اغوش...//

زمستان است/نگاه به شاخه های خشکیده‌ام نکن/پرستوها برگردند/رقص برگ‌هایم/ دیوانه می‌کند باد را...

ارامش‌‌ خاطر می‌ دهم‌
دل‌ را‌
برای‌ دیدن‌‌ ات‌
سوخت‌ و‌ جزغاله‌ شد‌
ارزوهایم‌ ‌.

می‌شود/برای امدنم/ خنده‌هایت/ به استقبالم بیایند.

جمعه
روز خوبیست
همه چی تعطیل
می‌توان
تا لنگ ظهر خوابید.
مزاحم اموات شد
پشت هم فاتحه خواند
بی انکه کسی حسادت کند
و ثواب کرد
برای ذخیره اخرت.
جمعه
روز خوبیست
می‌توان انواع پزها را امتحان کرد
به همه چی خندید
بفکر بال مرغ بود
به ذغال و نوشابه...

چه می‌شود/ چشم درچشم/ پلک نزنی/ در این شبِ طولانی/ یلدا

خیالم راحت است
بر سرم
کلاهی نیست
که بردارن
دو دستی
سرم را چسبیده ام
که بر باد نرود.

گل انار/ بگو‌مگو داره /با اب‌راه/اب /اواز می‌خواند

ردپا/از پا انداخته کوره راه را/بفشه‌های کنار پرچین/مدتهاست/از یاد برده‌اند عطر ترا.

این باغِ لگدکوب شده/ شکوفه‌های گل‌سرخ/باز/به پرواز درامد سینه سرخ .

انتظار/لانه کرده کنج اتاق/شب/سر و تن می‌شورد/در باران پاییزی .

تکه ای نان
کمی نمک
گرسنگی برد
برکت سفره را