متن اعدام

بر خونِ کسی، پردهٔ تزویر مکش
بر داغِ دلِ سوخته شمشیر مکش
گر دستِ ستم، در گرهِ دار افتد
بر قامتِ عدل، جامهٔ تقصیر مکش

خدا نکند 
عشق اعدام شود
در سلول های تاریک 
زیر سایه ی دار
آنجا بوسه ها 
در زنجیرها
محبوس می شوند

خدا نکند 
دست ها
در فاصله ی گلوله ها
به هم گره بخورند 
و عشق
در ویرانه های شلیک 
فریاد بزند: 
من اینجا هستم!

خدا نکند 
حضور قلب ها ...

ایزدا
هر ان کس که میرد
کار یزدان است
حال که برای عدل جان گیرند
بگمانم جان قاضی و شاکی ایزد برد
اما مجرم کدام ؟!
اوجانش گیرد ک تو جانش بری
شراکت یزدان است یا دخالت ازاده

خودم را با رشته خاطراتت دار میزنم...
نفس کشیدن وقتی مرا به تو نمی رساند
چه فایده دارد؟!

نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده

تبر خندید
به
اعدام درخت

تمام زمین سقوط کرد
اعدام.

شعر : حادیسام درویشی

عاقبت روزی اگر قاضی این شهر شوم
جای اعدام به هر زندانی،
چند هزار اصله صنوبر بدهم
تا بکارند در این شهر غبار آلوده
تا بکارند در این دشت و دمن
تا که سرسبز شود روح زمین
تا بشوید دل این قوم حزین
تا که عاشق به بلندای صنوبر نگرد...

می دهم فتوا شود روشن
که در قانون عشق
قتل یک احساس حکمش کمتر
از اعدام نیست ...

کردها
تمام مرگ هارا تجربه کرده اند...
مردن با گلوله
مردن با اعدام
مردن زیر شکنجه در زندان

مردن با سر بریده شدن
مردن با بمب های شیمیایی
مردن دسته جمعی
مردن ازسرما
مردن از گرسنگی و...

اما در طول تاریخ هیچ کردی هرگز از ترس نمرده است

رشته محبت ترا

بر دور گردن میپیچم

و اعدام می کنم

تمام بغضهایم را