بیو تنهایی

همه رفتند
از این شهر شلوغ...
حجت اله حبیبی

آرامم ، مثل درختی ،
که
برگی برای باخت ندارد،
هرچه باد باد.
حجت اله حبیبی

آرامم ،
مثل درختی که
برگی برای باخت ندارد ،
هرچه باد هو هو کند .
حجت اله حبیبی

پاییز
فصل اولِ تشویش واضطراب
وقتی که باد ،
دوره کند برگ زرد را .
حجت اله حبیبی

من از مُردن نمی ترسم
هزاران بار من مُردم
میان باغ رؤیاها .
حجت اله حبیبی

تا تو
راهی نیست
الّا
یک
بله .
حجت اله حبیبی

تا تو
راهی نیست .
حجت اله حبیبی

حالا که پر از حرفم
گوشه همه سنگین است .
حجت اله حبیبی

رفته ای
باز دلم
نام تو را می کوبد .
حجت اله حبیبی

بالاخره
روز میشه
ولی
ما چشم دیدن نداریم .
حجت اله حبیبی

خواستی
کسم باشی!
بی کسم
کردی و رفتی .
حجت اله حبیبی

من
از پرواز می ترسم
کنار قاب عکسم باش .
حجت اله حبیبی

فقط
نا مهربونا
تکراری
نیستند .
حجت اله حبیبی

بنویس
به زودی درست میشه .
حجت اله حبیبی

تنهایی را می شناسم
چون همیشه با من است
چون هرگز از من جدا نمی شود
چون هرگز به من رحم نمی کند

من آزادی را
در تنهایی یافتم
چرا که این روزگار بی رحم
همه چیز میخواهد ، اما هیچ چیز نمی بخشد ...

آری اگر غم نبود،
تنهاترین بود دل!
زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)

مگر شهر شما شب ندارد ؟؟؟
پس چرا دلتنگ نمی شوید؟؟

شورِ رویای این زنِ تنها/ کاش چونان شقایقی زیبا/
سرخ می ماند و با تبی گیرا/ می سرود از، دلی که مردادی ست/
زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)

تنهاترین شهروند این شهر بودم وقتی تنهایی دیگران رو پر میکردم.........

فاطمه مهری

.. به تو فکر می کردم
باران تندی گرفت
و سقف خانه دلش لرزید
نگاهم
پنجره را شکست
نیامدی
پل را سیل برد...


.......
فیروزه سمیعی

ستاره ی نگاهت
سوسوی بی رمق شبتابی است
که دل هیچ شبی را روشن نمی کند...

..... فیروزه سمیعی

می روی دور شوی ،بند دلم را بکنی !
می روی سوی دگر قید دلم را بزنی!

وطن آنجاست کز آن میل رهایی ات نیست
غیرِدستان تو هرگز که ندارم وطنی

مثل یک حسرت جانکاه به تو می اندیشم
همچو آهی که برآید ز لب پیرزنی

گذر از کوی تو...

ریش هایم سفید شد
دراین زمانه کاکتوسی