بیو فراموش

شعر ششم :«من از رفتن نمی‌ترسم»
طنازماجولانی
پاییز۱۴۰۵
‌
من از رفتن نمی‌ترسم؛ از ماندن می‌ترسم، وقتی دلی دیگر برای ماندنم نمی‌تپد.
از شب‌هایی که کنار کسی می‌نشینی و دلت می‌خواهد کاش کمی دورتر بود؛ از حرف‌هایی که پیش از گفتن در گلویت پیر می‌شوند؛ از دوست‌داشتن‌هایی که باید برایشان...

من
روزهاى سختم رو
فراموش می کنم
ولى تویى که
اون روزها
کنارم بودى رو
هرگز..!

چرانمی تونم من برگردم به زندگی فراموشی بگیرم لعنت به وابستگی

عشقم نروی باز فراموش کنی ...
از من گذری مرا تو خاموش کنی

لیلی نروی زود فراموش کنی
دل ببری با غم هم آغوش کنی

فراموشم فراموشم بکن یار
تو را با دیگری دیدم که چون یار

چه می سوزد زدی آتش به جانم
فراموشم تو خاموشم نکن یار

فکرمیکنی راحته فراموش کردن تومی میرم ومرگ من میفته گردن تو

من برای دوست داشتن تو ،
از خودم کندم ،
حالا برای فراموش کردنت ،
خودم را بهتر می شناسم🦋


ذاکری

ݩمیشہ یبار دیگہ برگردے؟!
دݪم برآت تنگ نشده !!!
میخوام بہ جبران غم بعد رفتنت یڪی بخوابونم تو گوشت بگم هه دیدی تونستم فراموشت ڪنم بی لیاقت:)

تو را نشد...
میروم خویش را فراموش کنم...

فاصله آزمون دلهاست.
یا دلتنگ میشوی
یا فراموش....

سال‌ها عشق ؛
در دقیقه‌ای نفرت فراموش می‌شود !

مشکلات ما حل نمیشه بلکه با مشکل بعدی فراموش میشه ...

خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندند
تا فراموش شود یاد تو، هرچند نشد

گاهی میان مردم در ازدحام شهر
غیر از تو هرچه هست، فراموش می‌کنم ...!

عصر دیروز از کنارت رد شدم
اما نشناختمت
گفتم که
فراموشت کرده ام ..!

دوست خوب اگه آن سر دنیا هم که باشه فراموش نمیشه و جایش تو قلب آدم محفوظه

در دیده من جمله خیالند و تو نقشی
بر خاطر من جمله فراموش و تو یادی

قسم خوردم به چشمانت فراموشت کنم اما
چرا باران که می‌گیرد فقط یاد تو می‌بارد؟

گفته بودم بعد ازین باید فراموشش کنم
دیدمش وز یاد بردم گفته های خویش را

زن عشقی را
که برای آن گریسته است
هرگز فراموش نمی کند...

ذوق اولین بغل
زود فراموش میشه
ولی بغض آخرین بغل
هیچ وقت فراموش نمیشه

انگشتم را نخ بسته ام
تا به یاد آورم
فراموشت نکرده ام...

همه چیز می گذرد
اما همه چیز فراموش نمی شود.