میدونی رو مخ ترین عضو بدن کدومه؟؟؟؟ معلومه دله این دلی که هی بهش میگی دلت براش تنگ نشه ها ... وقتی میبینیش نلرزیا.... هم دلش تنگ میشه و هم از هیجان زیاد شروع میکنه به بوم بوم کردن وقتی یک نفری که دوستش داری سرت داد میزنه بهش میگی...
ساقی بیا که از مدد بخت کارساز کامی که خواستم ز خدا شد میسرم
هر که را نیست ادب، لایق صحبت نبود!
از بس که چشم مست در این شهر دیده ام حقا که می نمی خورم اکنون و سرخوشم
عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت فتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بود
خوش تر از نقش تو در عالم تصویر نبود
یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور
نی دولت دنیا به ستم می ارزد نی لذت مستی اش الم می ارزد نه هفت هزار ساله شادی جهان این محنت هفت روزه غم می ارزد
از کیمیای مهر تو زر گشت روی من آری به یمن لطف شما خاک زر شود
✍محسن آریاپاد چرب ِ دسکلاَ الو! خروسخوان بخیر حاجی"حافظ"! خیال ِ هَلاچین ِ سر نیشتِه ای یا ایلهام ِ تفت ِ مِئن خاکه شیر خورداندری!؟ ترا جان ِ تی شاخه نبات ایچّی واپَرسم راستشاَ بوگو! چُتو بُبو اَنهمه پادشاهانِ مَرهَ رندانه بینیشتی، ویریشتی، بَزِه ای بوخوردی، فوکودی، فیشادی تَه رِه...
شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو
چو عاشق می شدم گفتم که بردم گوهر مقصود ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد
در تیره شب هجر تو جانم به لب آمد وقت است که همچون مه تابان به درآیی
مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم
پیوند عمر بسته به موییست هوش دار غمخوار خویش باش غم روزگار چیست
غبار غم برود حال خوش شود حافظ
هزار جهد بکردم که یار من باشی مرادبخش دل بی قرار من باشی
مرا امید وصال تو زنده می دارد
جان ها فدای مردم نیکو نهاد باد
ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی
آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش
فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش
لطف خدا بیشتر از جرم ماست
ای من غلام آن که دلش با زبان یکی ست
