شعر

مرا ز عشق تو این بس که در وفای تو میرم

ای که از کوچه معشوقه ما می گذری؟

آدرسش را بدهم دست گلم را ببری؟!

ارس آرامی

اگر حاسد دو پایت را ببوسد

به باطن می زند خنجر دودستی

ندارد دل دل اندر وی چه بستی

در دلم بنشسته ای بیرون میا

عشق در دل ماند و یار از دست رفت

هر که عیب دگران ،پیش تو آورد و شمرد ؛
بی گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد!

هرچه هستی جان ما قربان تست

شده آیا که تو دلتنگ کسی باشی و او
بیخیال تو کنار دگری خوش باشد

رفته ام
اما در تو جا مانده ام
می سرایی ام
رفته ای
اما در من جا مانده ای
می سرایمت
بر این کهنه زخم
شعر پاشیدن چه سود ؟

از غزل خوانی چشمان پر از ناز تو آه
من فدای رخ زیبای تو ای حضرت ماه

دلبر ماهرخِ فتنه گرِ شهر آشوب
یک جماعت شده با طرز نگاهت گمراه

جنگ نرم،اسلحه ی مخفی چشمان تو نیست؟
صاحب آلت قتاله ی چشمان سیاه

ای زلیخای زمان،حضرت زیبای جهان
یوسفت خسته...

گاه می خواهم بگویم دوستت دارم ولی

این حواس مادرم بیش از فتا جمع من است!
ارس آرامی

تویی به جای همه، هیچ کس به جای تو نیست

من آنِ تواَم مرا به من باز مَده

شده یک باره کسی قلب شما را بِدَرَد
باز هم قلب شما درد و بلا را بخرد؟

نیمه شب من با تو و مهتاب یعنی ممکن است
در میان دشت، در یک قاب یعنی ممکن است

تو کنار چشمه و من در کنار تو
عکس ما افتاده توی آب یعنی ممکن است

من خمار و تو برآری ناگهان بر دست
یک سبوی پُر شراب ِناب یعنی ممکن...

پنج روزی که در این مرحله مهلت داری

خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست

مرا درکوره سوزانده و خود را کردی نقاشی
بسوزان می شوم این بار برایت آجر وکاشی

مرا دستت بگیری و بسازی یک نگارستان
بیاویزی تو عکس خود به من با طرح نقاشی

لبت را طرح مریم ده ولی چشمت تب نرگس
در تصویرت نمایان کن که در یک صبح بشّاشی...

خوی من کی خوش شود بی روی خوبت ای نگار

مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست

سر گشته و حیران تو ام کمی بغل تزریق کن
از گوشه ی لب های خودت کمی عسل تزریق کن

یک روز اگر برانیم با ستم و جفای خود
از جای لب و بغل به من فقط اجل تزریق کن

تا تو مراد من دهی کشته مرا فراق تو

تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده ام

تا تو ز من بریده ای من ز جهان بریده ام

شعر بودی آمدی به سراغم
نور بودی تابیدی به اتاقم
بیت بودی کنار واژه های من
رُزسفید عَطری ،در اواسط باغم

دُنیا پُر از دَرده ، تو مَرهَمم باش
همه نامَحرَمن ، تو مَحرَمم باش
همه دنبال نوحه خوانان می روند
تو پیراهَنِ سیاه مُحَرَمم باش

تو عَزیزتر از اونی...