متن کوتاه

براى این لحظه خوشحال باشید،این لحظه زندگى شماست

بدون تو تنهایی پیدام میکنه...

می شوند از سرد مهری دوستان از هم جدا

برگها را می کند باد خزان از هم جدا

نگران من نباش من دستام به از دست دادن عادت دارن

بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی

شادش چو نمی خواهی غمگین تر ازین بادا

سر ذوق آمدم از خنده ی تو،باز بخند
بی تفاوت به جهان باش و فقط ناز بخند

نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست

چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست

تو بخندی و من از شوق
بگریم . . .

من نشان کرده ام تو را که ز تو

دلخوشی های بی نشان آمد

بعد اولین دروغی که ازش میشنوی،
همه واقعیتای قبل و بعدش مشکوک میشن...

با مردم بی غم نتوان گفت غم دل

درس خوبی داد
نگاه سرد
توهم می زد
قلبم
رها شد

فراموش نکن ک خودت را دوست داشته باشی

چونکه اسرارت نهان در دل شود
آن مرادت زودتر حاصل شود

من فقط هوایی که هوای تو توش هست و نفس میکشم

حیف که حرفای قشنگ فقط زرّ مفتن

دستِ گرمی وسطِ سوز زمستان بودی

زود دلبسته شدن عادتِ دی ماهی هاست

می روم شاید کمی حال شما بهتر شود
می گذارم با خیالت روزگارم سر شود

خدا صبر بده به قلبی که چیزی رو میخواد و نمیشه ...

عزّت شاه و گدا زیرِ زمین یکسان است
می کند خاک برای همه کس جا خالی

قشنگیای زندگی کجایین؟
رخ نشون بدین!

عاشقان کشتگان معشوقند
هر که زنده ست در خطر باشد

من به فنجان تب عشق تو،دریا ریختم...
حیف از آن مهری که در پای تو،یکجا ریختم...

رنج ما ،
بیش از توان
این دل رنجور بود...