متن کوتاه

در این جهان
اگر دروغ و چاپلوسی نبود،
تمام آدم‌ها
در سکوت غرق می‌شدند.

عشق نمی‌میرد،
ولی عاشق،
خورد و خاکشیر می‌شود
و آنگاه می‌میرد.

از قاتل خطرناک‌تر
آن شخصی‌ست،
که وقت تو را تلف می‌کند.

طلوع خورشید
هیچ فایده‌ای ندارد
اگر ما را از خواب برنخیزاند!

هیچ‌کس خوشبختی را به تو نمی‌بخشد
خوشبختی از درونت فریاد می‌زند!
بخند،
تا پیدایش کنی...

جنگ،
رویدادی ناگوار است
که تنها
در فیلم‌ها دیدنی‌ست.

یک لحظه با نگاهِ تو دل را صفا شود
بی‌هیچ حرف، عشق به جانم دعا شود

گاهی،
تمامِ جهان
در سکوتِ چشمانت
به آرامی
فرو می‌ریزد...

دل را به مهر دوست نگه دار و پاس دار
فرصت چو رفت، باز نگردد به روزگار

بی‌چتر، زیر بارانِ تو ای یار ایستاده‌ام
هر قطره را به نامِ تو در دل نهاده‌ام

پرستشِ دلِ من جز تمنای تو نیست
هر آرزو به جز تو، هوایِ پوچ و تهی‌ست

به ماهِ توست که شب رنگِ جان گرفته است

چه حاجت است به صبحی که بی‌تو خیزد باز؟

زنده‌ام تا سخنی از تو بگویم
بی‌تو، این جان به جهان، بی‌اثر است...

جانم از چشمم همیشه جاری است
زنده ام اما نمی‌دانم چرا؟!

به هر سو می‌روم، یاد تو پیداست
دلِ من بی‌تو در غربت، چه تنهاست...

نیستی...
و هر دیوار،
آینه‌ای‌ست
که غیبتت را
بارها تکرار می‌کند...

به امیدِ تو، به فتحی دل سپردم
ولی در موجِ طوفان، خرد و خُردم...

عشق،
یعنی ایستادن
بر ساحلِ طوفان،
یعنی یاد گرفتنِ بودن
در هر مد و هر جزر...

چاپلوس،
راهی ندارد،
تنها بوی منفعت را دنبال می‌کند
مثل سایه‌ای بی‌ریشه...

موفقیت،
رسیدن به چیزی است که میخواهی.
شادمانی، خواستنِ چیزی است که به آن میرسی!

صحبتِ حکام، ظلمتِ شبِ یلداست
نور ز خورشید جوی، بو که برآید

ڪاش بوבے و میـבیـבے،
ڪه ݼگونه میگذره این بـے تو بوבن هاے من.

خوشا چشمی...
ڪـہ از شوق رسیـבن بـہ نگارے خیس باشـב.

این سـڪوت و غم و تنهایـے و شب،
آغــوش تــو را مـے طلبـב...