متن بیخوابی

سرمه چشمش گمانم قهوه است
اینهمه بیخوابیم بی‌ربط نیست

متاسفانه نه خوابم میبره و نه صبح میشه...

چَشم وا کردم و در یادِ مَنی از دیشب
چَشم خوابیده و یادِ تو نَخوابد هَرگز

روز، تاریک
شب، تاریک
کاملاً روشن است؛
جهان در تاریکی‌ست!
از تو چه پنهان،
ما موجودات
کلماتِ شعری هستیم
که خدا از بی‌خوابی
زیرِ چراغِ مطالعه‌اش
چیده است

مگر خیال چشم تو.


مجال خواب میدهد.؟

برو!!!...
اما؛
نه آنقدر که خوابت را نبینم.

اعتصاب کرده اند
چشمهایم
تا تو نیایی میل خواب ندارند.

روزا با خواب میجنگم شبا با بی خوابی!

آغوش بی خوابی باز است؛
به روی تمام احوال ناگفته
و ناشنیده ی جهان..!
حلال فکر و خیال نه؛
اما احساساتت را پاک می کند.
آنچنان که هرشب،
ذره ای از روحت
خراشیده شود!

- کتایون آتاکیشی زاده

هر چند نمی دانم
خواب هایت را با که شریک می شوی
اما هنوز
شریک تمام بیخوابی های من تویی …

ما به سلامت نزدیک تر می‌شویم
شبی که او به اتمام بیخوابی نزدیک شود.
روز پرستار مبارک

خوابم میاد،
ولی نمیرم سمت تخت خواب!
اون لعنتی یه تله ست...
توش از خواب خبری نیست...
فقط فکر و خیال که انتظار ادمو میکشه

بیخوابی /بسرش زده است/خواب/چشمهای تو/ رهایم نمیکند