متن کوتاه غربت

این خاک عجیب بوی ماتم دارد
پیوسته کبوترش به دل غم دارد.....

وقتی که دلش هوای پرواز کند
انگار نفس نفس نفس کم دارد...

کسی زحال غریبان شهر آگاه است
که خود چشیده به عالم دوای غربت را

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی

اینکه مردم نشناسند تو را غربت نیست

غربت آن است که یاران بِبَرَندَت از یاد

باور دارم اندوه های شبانه ام را که با تاریکی شب من را در اغوش گرفته.
و چه زیباست خفتن در آسمان بی ستاره وقتی که دست شب چشمانم را نوازش میکند از غربت و تنهایی خاطراتم در ذهنم مرور می شود .....
قدم میزنم از تنهایی در کوچه های...

غم غربت بگیرد مثل بغضی سخت نایت را
محرم آی می چسبد بگریی غصه هایت را

کاش آنجا که تو رفتی، غم عالم می رفت
کاش این غربت جمعی، همه باهم می رفت

غربت آن است که با جمعی و جانانت نیست !

اگر به هم نرسیدیم یادمان باشد
که سقف غربت این عشق آسمان باشد

غربت آن است
که با جمعی و جانانت نیست...

پدر جان نگاه مهربان و صدای دلنشینت همیشه مرحم دل من در این غربت است
بدان که برای من بهترینی
روز پدر مبارک باد

سلام غربت زیبای صبح فروردین

رسیدم و نرسیدی سراب چله نشین

منم که غربت مرداد را وجب کردم

شب نیامدنت را دوباره شب کردم

گفته بودم
وقتی که از آغوشت دورم
غربت برای من
تعریف می شود!
گفته بودم
وقتی بوی عطر تورا ندارم
درد برای من
تعریف می شود..
.

غربت آن نیست که ندانند کجایی و بگیرند سراغت،
غربت آن است که بدانند کجایی و نگیرند سراغ...

در غربت مرگ، بیم تنهایی نیست
یاران عزیز آن طرف بیشترند

غُربت کسی نباش
که وطن دیده تو را...

در غربت مرگ
بیم تنهایی نیست
یاران عزیز آنطرف بیشترند

مانده بودی اگر نازنینم
زندگی رنگ و بوی دگر داشت
این شب سرد و غمگین غربت
با وجود تو رنگ سحر داشت...