متن تک بیت

رویای خلیج

قطره ام اما هزاران رود همراه من است
غرق رویای خلیجم موج دریا دیده ام

جهان عشقست و دیگر زرق‌سازی
همه بازیست الّا عشقبازی

باید که در آغوش بگیرم وطنم را
کفر است اگر تن به غریبه بسپارم

دیگر "تو" شدی دار و ندار و کس و کارم !!
غیر از تو کسی را بخدا دوست ندارم

یک دقیقه بیشتر با من بمان یلدا شده
شام یلدای من از دیدار تو زیبا شده

لعنت به من و عشق و وعده های تو خالی
لعنت به منِ بی گناه، مانده در خیال بافی

من نه آنم که به تیغ از تو بگردانم روی
امتحان کن به دوصد زخم مرا بسم الله

نظر به روی تو هر بامداد نوروزی‌ست
شب فراق تو هر شب که هست یلدایی‌ست

صحبتِ حکام، ظلمتِ شبِ یلداست
نور ز خورشید جوی، بو که برآید

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یادِ حریفِ شهر و رفیقِ سفر نکرد

تو را خبر ز شبِ بی‌سحر باید و نیست

چراغِ دل به فروغِ نظر باید و نیست

بیگانه دزد را بکمین میتوان گرفت
نتوان رهید ز آفت دزدی که آشناست

هرڪز نفسی
ڪَرم تر از عشق ندیدم

این عشق
همان مرهم درد است ڪہ دیدم ...

فرق خرمهره و گوهر تو نفهمیدی چیست؟!
جنس پاخورده ی بازار خریدی، بـــــــه درک

لنج ما را باد و طوفان از جزیره دور کرد

ناخدا کو، بادبانش کو، پس این لنگر کجاست؟

خنده بر لب میزنم
تا کس نداند راز من
ورنه این‌دنیا که ما دیدیم،
خندیدن نداشت...

نمی‌گردد دلِ آگاه، شاد از عشرتِ دنیا
در این ماتم‌سرا یا طفل یا دیوانه می‌خندد

چه فخری می‌کند دنیا که ماهی چون تو را روی زمین دارد

چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست

گر چه با من می‌نشینی چون چنینی سود نیست

فلک همیشه به کام یکی نمی‌گردد

که آسیای طبیعت به نوبتست ای دوست

صائب اگر چه بال و پر ما شکسته است
سیمرغ را به چشم نیارد عقاب ما

چنان فسرده ز وضع جهان شدم صائب
که نیست لذت از اشعار عاشقانه مرا

تواضع گرچه محبوب‌ست و فضل بیکران دارد

نباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان دارد!

من همان سرباز مغلوبم که در میدان جنگ

تیرهایی را که بر دشمن زدم پیکان نداشت