متن عاشقانه کوتاه

عاشق که شدی ، شعر شود خنجر تیزی
گاهی بدَرد ، گاه شِکافَد جگرت را

مگر میشود ...
یک نفر را آنقدر نداشت ؛
اما ...
بی نهایت دوست داشت !😔💔

عشق ، حد وسط نداره ؛
یا نابودت می‌کنه
یا نجاتت می‌ده 💔😔

کاش دست دوستی هرگز نمی دادی به من...

« آرزوی وصل » از « بیم جدایی » بهتر است!

تَمام عمر خَندیدم به این عاشق به آن عاشق

چِنان عشقی سَرم آمد که دیگر من نِمیخندم

عقل می گفت برو، عشق به پایان آمد
عشق می گفت بمان، سوء تفاهم شده است...!❤️‍🩹

تو اگر باشی و من باشم و باران باشد
به بغل می‌کِشَمَت گر چه خیابان باشد

عشق صیدیست که تیرش به خطا هم برود...
لذتش کُنج دلت تا به ابد خواهد ماند ❤️‍🩹

هرکسی از عشق با خود یادگاری می‌برد
یادگارِ من غمی در جان و زخمی بر تن است...!❤️‍🩹

گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم
دیدمش از یاد بردم گفته‌های خویش را

در جهانی که در آن نیست کسی همدل فرهاد
متولد شدنم فاجعه‌ای بود که رخ داد

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

تو چه دانی که چه ها میگذرد بر دل من
حال من را یک نفر مثل خودم میداند 😔💔

معمارنیستم
ولی نقشه ها می کشم
هرشب
برای فردای دوست داشتنت

هر کجا باشی، همان‌جا زادگاهِ من بُوَد

نامِ تو در سینه‌ام معنایِ میهن می‌شود

از سوختن کنارِ تو ترسی به دل نماند

وقتی تمامِ جانِ من از بودنِ تو پُر است

عجب دنیای دلگیری
چه روزای نفس گیری
دارم کم میارم کم کم
دلم میگه داری میری

وفاבارܩ به چشمانت،
به آن لبخنـב زیبایت.
گمانم این بس و ڪافیست.
وفاבارܩ، وفاבاری؟

لباسی
که آویزان کردم بر تنم
هنوز رد دستهایت را به خاطر دارد

میرقصیُ
می‌پیچد عطرِ موهایَت در باد
پرنده یِ کنجِ قفس
دلَش هوایی میشَوَد.

در هر نفس، جز تو چیزی نمی‌جویم،

تو، همه دنیای من، همه‌بهانه‌ام...

باران که آمد
پیراهن گلدارت را بپوش
چند وقت است دل
هوس بهار کرده است

دلم باران می خواهد
کاش ببارد

آبادی به آبادی
ویران است
دل ما آدم ها