متن عاشقانه

با آنکه
زِ ما هیچ زمان یاد نکردی
ای آنکه نرفتی دمی از یاد کجایی

️

چ‍را
این قَدر
دلم نمی آید ، نخ‍واهمت ...

انگار در عطری باز شده باشد ........
فکر به تو لو می دهد مرا ............

دیگر خسته شدم از کنارهم
چیدن واژه ها
بیان دلتنگی روزهایم از زبان شعرها
نه شنبه میخواهم
نه یکشنبه یا آخرهفته های عاشقانه
هیچ کدام را نمیخواهم
فقط تو...!
لطفا بیا...

درد یعنی که دلت خشک و کویری باشد
آب...هی آب...،مدام ، پشت مسافر بدهی

یا که یک شهر،به دیدار تو عاشق شود و...
تو خودت دل،به پرستوی مهاجر بدهی....!

چه خوب
که میان اینهمه
دلتنگی و دل آشوبی
تو هستی
که هنوز
خوب می خندی!

قسم به عشق
که هیچ به دل نشسته ای
ز دل
نخواهد رفت.....!

کم نه!
زیاد می خواهمت!
آنقدر که در تمام خاطره هایم، تو باشی...
قدم بزنی، بدوی، بخندی، بخوانی، برقصی، ببوسی، بمانی
و بدانی که من چقدر عاشق این فعل ماندنم!

چقدر می چسبد شب بخیرت
وقتی که موهایم را
کنار زده باشی و دم گوشم
آهسته گفته باشی اش...



️️️

و بهشت در آغوش توست
تا میبوسمت...
باز می شود درهایش!

آبی است محبت تو گویی کآمیخته اند با گِل من...

ᴵ ᴸᴼᵛᴱ ᵞᴼᵁ ᴹᴼᴿᴱ ᵀᴴᴬᴺ ᴵ ᶜᴬᴺ ᴱˣᴾᴿᴱˢˢ

بیشتر از اونی ڪه
نشون میدم دوستت دارم


️️️

بیا بی هوا منو ببوس
منم وانمود میکنم که حواسم بهت نبود️


️️️

تو همان
سوگل زیبای منی
در دل باغ...

مانند مرد بر سر حرف دلت بمان
بی هر حساب پیش مرا انتخاب کن

وسوسه شده ام
دوباره سیب را گاز بزنم ،
می خواهم تبعیدی سیاره ای
دیگر شویم ؛
من باشم و تو...


آریا ابراهیمی

منم وصبح دل انگیز و
چشمان نگار...
تویی و آن قمر و
بانی هر صبح و پگاه...️



️️️

روزی اگر خدا
قدرتِ تکرارِ لحظه ها را
به من میداد...
در تمامش
تو را برای خودم تکرار میکردم...!

️️️

صبحم به خیر میشود از مهربانیت
خورشید قلب خسته من روز و شب بتاب



️️️

هر صبح
با طلوع چشمانت
جرعه جرعه
نگاه مست تو را
چون چای قندپهلو
سر میکشم

اناری ترین یاقوت های قلبم
با هر نگاه مستِ تو
دانه دانه می شوند و به پای لبخند گرمت می نشینند
جانا
کی مرا
مهمانِ یلدایی ترین نگاهت می کنی؟! .

میدانی دلبر
عشق تو در جانم
چون درختی شده تنومند
پیر اما همچنان عاشق
هر بار که دستت حلقه میشود به تنه ام
دیوانه وار برگ هایم به آغوش می کِشند زمین را

خنده های باد
در دشت پیچیده
لای گیسوان شقایق
چه ساز عاشقانه ای کوک کرده
باد می رقصد و می خنداند
تا شاید
لَختی آرام گیرد
این گُلِ داغ بر دل نشسته

وجب به وجب
فتح کرده ام
کوچه باغهای قلبت را
دلبرِ یکّه تازِ من!
در پیچِ کدامین کوچه
قلب مرا ربودی
و روحم را
دیوانه ی نگاه سبزت کردی؟!!