متن کوتاه

ای دلتنگی‌هایم را
با تو
آرامشی ابدی
برای همیشه
با من
تنها
تو بمان...

درجستجویت هستم و فصلِ خزان هم روبرو
پاهای لرزان دارم،با عزمی مصمم میروم

روی شانه‌های شب،

قلبی شکسته مثل ماه بی‌خانه

در جاده‌ای از سراب گریه می‌کرد

زرتشت،

از میانِ دودِ پالایشگاه‌ها گذشت،

و آتشِ مقدس به سرفه افتاد

از عشق مان جز خاطری دیگر نمانده

پنهان شوم در خاطرت این نیز زیباست

فریب عشق خامت گشته بودم

و رنج بیشماری برده بودم

یک طرف بارانی از درد یک طرف موجی زِ غم

کشتی بی بادبان را ساحلی امن لازم است

سهم ما از دار دنیا یک دل افسرده شد

این دل افسرده را هرگز نباشد مشتری

دل که بعد از دیدنت دیگر به جایش بند نیست!
عقل هم با دیدن چشم تو مجنون گشته است

می‌رود قافله عمر به سرعت امروز
ما در اندیشه آنیم که فردا چه کنیم

من ریسک سقوط را قبول کرده ام تا لذت پرواز را تجربه کنم...

شکم گرسنه ات را ظرفی پلو سیر می کند
چشمان گرسنه ات اما، تا درون قبر اسیر می کند

صبح هم خواب میماند
وقتی که من برای
دوست داشتنت
سحر خیــــز میشـوم..

و تو خود نهایت
یک سکوت شیرینی
در بازار شلوغ
دوست داشتن ها

رهایی

هرکه در دام برفت
صبر و آرام برفت

وانکه از دام برفت
شاد و خوشکام برفت

بامداد رحیل

هرکه در خواب برفت
کاروان راه برفت

وانکه از حال نرفت
خواب یک باره برفت

نقش دل

هرکه یک نقش نگاشت
در دلش نقشی داشت

وانکه بر نقش نگاشت
نقشی اندر پی داشت

بغض‌هایم پروانه‌های مرده‌اند،

درون قفس گلو که هیچ

دست نوازشی بازشان نمی‌کند

درد دارد ؛
که خودت علت لبخند شوی ؛
و دلت در همه حالات پُر از غم باشد...🥺

حرفى نزدم ؛
از غمِ دورىِ تو اما ...
اى کاش بدانى
که چه آوردهِ به روزم ...! 😔💔

نمیدانم اینجا که ایستاده ام
تقدیرِ من است یا تقصیرِ من ...
😔💔

نفهم ترین عضو بدن دله،
صبح تا شب براش توضیح میدی،
باز شب که میشه،
میپرسه چرا ؟!

خداوندا ...
اگر جایی دلی بی تاب دلدار است ؛
نمیدانم چطور ؛
اما خودت پادرمیانی کن ...

روزگاریست روزگارم پر شده است از تب و تاب.
که تاب و پیچش زلفت به تب انداخته جانم را.