رنگین کمان
متن و شعر
در این دریای بیکران روزگار، کشتی وجودت را تنها به لنگر ایمان بسپار. آنگاه که دلت یقین کند هیچ سایهای جز فیض مطلق بر سر نیست، دیگر هیچ نیازی تو را رام نخواهد کرد
به قدرِ زخمهای دل، جوانی را رها کردم
ز تظاهر، خستهام، رو سوی جانان کردهام
دگر این چهرهی خندان، نقابی بود بر جانم
ز بس پنهان نمودم درد، خود را نیز گم کردم
اما زمستان همیشگی نیست، نه…
حتی در قلبِ یخزدهترین درخت
جرقهای از امید هست، پنهان و گرم.
بهار خواهد آمد،
با نوازشی آرام و بیصدا.
شاخههای خشکیدهام
جوانه خواهند زد دوباره، با عشقی تازه.
کلاغها خواهند رفت،
و جایشان را پرستوها پر خواهند کرد،
با نغمههای زندگی.
کسی از راه...
پاییز در راه است
با اشک هایی که هر روز
بر گونه های من نیامده
خشک می شوند
وتو پنهانی ترین دلتنگی من هستی..
زهرا نمازخواجو بیتا
دلم که می گیرد
یک فنجان چای داغ پشت
پنجره بسته روی صندلی تنهایی
در رویاهایم به تو می اندیشم
ای آرام جانم
زهرا نمازخواجو بیتا
مهربانی می آید
با آغوشی
پراز احساس و آرامش
تانهد پای در سرای تو
ای آموزگار عشق
زهرا نمازخواجو بیتا
باران که می بارد
دلم غمگین می شود
می روم
به کجا نمی دانم
من بغض میکنم
آسمان گریه...
زهرا نمازخواجو بیتا
راهی جاده می شوم
میدانم
عشق
جاده یک طرفه ایست
که جای برای برگشت ندارد
زهرا نمازخواجو بیتا
دیشب گرسنه بود ، دختری که مُرد
چه آسان به خاک پس دادیمش
و همسایه اش زیارتش قبول.... دیشب از سفر رسید ،
مکه رفته بود!
عالی ترین عبادت انسانیت است
زهرا نمازخواجو ،بیتا
