میان نفسهایت حبسم کن! من بی تو بودن را بلد نیستم ...
چقد تو مهربونی آخه
باور قلب من اینه که ما تا آخرش مال همیم..
عشق اینه که وقتی ازش دوری همش حس کنی یه چیزی انگار گم کردی وکلافه باشی
دوستت دارم سرِ زبانم بود از دهانم پرید بوسیدمت..
تو میتونی قشنگ ترین دلیل واسه تند زدنِ قلب من باشی ️️️
اگه مجبور بودم دوباره زندگی کنم اینبار زودتر پیدات میکردم! ️️️
ای همه میل دل من سوی تو قبله جان چشم تو و ابروی تو..
و ای کاش یکی از این صبح ها صدای تو را نفس بکشم ... ️️️
انگار دلمو قفل و کلید کردن به دلت هیچ جوره نمیتونم ازش دل بکنم ️️️
جان چه کار آید اگر پیش تو قربان نشود..
جایی که یار نیست دلم را قرار نیست...
تو آرامبخش تمام وجود منی جانان...
قرار من باش تا در مدار تو باشم چه قرارو مداری بهتر از این
بغلم ڪن ڪہ دلم خواب ابد مےخواهد...
جنڪَ نابرابر یعنی ، منِ بی دفاع در مقابل لشڪر بی رحم دو چشمانت!
با همه حرف کم میارم، با تو زمان
دیریست که از رویِ دل آرای تو دوریم محتاج بیان نیست که مشتاقِ حضوریم ...
بی مهابا بغلم کن وسط مردم شهر /به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد
خرابم می کند هر دم فریبِ چشمِ جادویت.
ای ضمیر مفرد حاضر! منِ دیوانه را با کدامین فرض، تحلیلِ ریاضی میکنی؟!
دوشَت به خواب دیدم و گفتم: خوش آمدی ای خوش ترین خوش آمده بار دگر بیا!
تمام من برای تو تویی که جان من شدی
مهر در چهره ی مثل پری اش بسیار است ماه منظومه ی من مشتری اش بسیار است
