آسمان خورشید را میان بازوان خودش گرفته توهم بیا بغلم کن و با بوسه ای صبحم را بخیر کن..️ ️️️
امشب چه طولانی، ولی عاشقانه و پرنور است. شب روشن پر امیدی است که باید در ازدحام نگاه های مهربان بنشینیم و لبخند را به خوبی بدانیم. بنشینیم نفس هامان را با هم یک دل کنیم و خاطرات سرشار را از میان سینه هامان بیرون بریزیم تا خانه ها روشن...
مرا سخت دوست بدار پُر بوسه بغل دار … بگذار عشق به پایِ هم بَندمان کند …
روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت. روزی که کمترین سرود بوسه است و هر انسان برای هر انسان برادریست. روزی که دیگر درهای خانهشان را نمیبندند قفل افسانهایست و قلب برای زندگی بس است. روزی که معنای هر سخن دوست داشتن...
تو... را میتوان سرود از طعم تماسِ عشق با بوسه از نَشتِ عطرِ شیفتگی تا آغوش با همین دو سه سطر ساده ے شعر ️️️
شِعرے که آلوده به بوسه هاےِ تو نباشَد نَگفتنے ست..!!
اے لبانت بوسه گاه بوسه ام خیره چشمانم به راه بوسه ات ...
گفتم دلم از تو بوسهای خواهانست...!
برای نفس کشیدن در هوای تو چه حادثه ای سرخ تراز بوسه چه رخدادی زیباتر از عشق ... ️️️
آغوشم را برایت کنار گذاشته ام حتی بوسه هایم را شاید در عصر آغوش های یک روزه و بوسه های ساعتی! عقب مانده ام بخوانند اما من به بازوانم تنها قول تو را داده ام و سکوت لب هایم با همنشینی لب های تو خواهد شکست عزیز دلم دلت قرص...
بهترین لبخندها و بوسههای من نثارت باد کاستیهای مرا میدانی اما همچنانم دوست میداری
این بوسه یعنى بخواب تمام زمستان را آغوشم پُر از بوى بهار است... ️️️
گاهی خوابت را میبینم ؛ بی صدا ، بی تصویر ! مثل ماهی در آبهای تاریک که لب میزند و معلوم نیست حبابها کلمهاند یا بوسههایی از سر دلتنگی ...
بوسه ای داد به من، عرش خدا ریخت بهم ️️️
خوشبختی مانند یک بوسه است ! برای اینکه از آن لذت ببرید ، باید آن را با کسی سهیم باشید ...
لعنتی جااان خودت را دریغ نکن از من بگذار بوسه ات معجزه ای شود و تمام این شب ها را بخیر کند …!
چاره دردهایت اغوش من است بگذار کمی به زبان بوسه حرف بزنیم ...
بوسه، اولین جرعه از جامی است که خداوند آن را از چشمه ی عشق پر ساخته است.
بوسه آن گاه قشنگ است که تمرین نشود بپری ماچ کنی جیغ کشد ذر بروی
بغلم کن شبیه یه مرداب هیچ چیز و کسی مزاحم نیست بوسه بگذار رو شقیقه ی من واسه کشتن اجازه لازم نیست
همدیگر را لو بدهیم من، دستهایم تو، موهایت را آنها هم انگشتان اشاره شان را تا: همه چیز عادی شود موهایت در بادها دستهایم روی شانههایت بوسههایمان پشت انگشتها آنقدر توی خیابانها بلند بخندیم که: گنجشکها روی سیمهای برق بنشینند سنجاقکها به شهر بیایند لاک پشتها آسفالتها را به دندان...
آرام آرام/ عبور کردم از مرداب/ زیر برگ های نیلوفر/ صدای بوسه ی اردک ماهی ها
آدم می میرد جاده نه، پرنده می میرد آسمان نه، نه جاده نه آدم نه آسمان نه پرنده هیچکس نمی ماند هیچ چیزی تنها یک چیز ماندنی ست بوسه ی ما در نگاهِ سیب
دم آن بوسه ی.... جمعه ی تو گرم... که شیرینی آن... اثری از غم آدینه ... برایم نگذاشت....!!!