بیو دوری

شعر سوم :«بعضی خداحافظی‌ها»

طناز
پاییز ۱۴۰۵
‌
بعضی خداحافظی‌ها صدا ندارند…
نه دری محکم بسته می‌شود، نه کسی اشک‌هایش را به رخ دیگری می‌کشد، نه حتی جمله‌ای گفته می‌شود که بشود تا سال‌ها در خاطر نگهش داشت.
فقط یک روز می‌بینی دیگر از حال هم نمی‌پرسید؛ دیگر کسی منتظر...

گوئیکه به تن دور و به دل با یارم

دیگه من به عشق کی زندگی کنم نفس میشه ترکم نکنی من میمیرم توقفس

بابا خسته نشدی از این همه دوری:>

قربون خدابرم که تورودادبه قلب من ازدوریمون شاکیم فرصتی داشتی زنگ بزن

سختمه باورکنم که مال من نمیشی امابرای دلم درهرصورت عزیزی

تو را دیدم و آغاز شد این قصه دوری
بیچاره دلم پیر شده است ز صبوری

دلا
از آن شهر دوری کن
در آن شهر کسی به یاد عشق نبود کسی به یاد ما شدن ،نبود
خاموش کن چراغ شهر را ،دست از جستجو بردار و باور کن ، ناباوریت را

یک نظر آمدی به خوابِ من و
کامِ تلخم کمی عسل کردی
بعدِ سالها بی خبری،
اندکی هَم مرا بغل کردی
پیش از این؛
گفته بودی که جان پناهِ منی
لااقل یک دَمی عمل کردی!
بعدِ تو، من به عشق بدبینم
حتی آینده ای نمی بینم
بعدِ تو، هر که...

دل نزد تو است، اگر چه دوری ز برم

مرا دردی است دور از تو، که نزد توست درمانش

کجا رفتی
این بار از کدام کوچه سراغِ قدم هایت را بگیرم؟

سحر غزانی

و شاید ما را در پسِ
این دوری دیداریست...

با اینکه ازم دوری، اما هر وقت دستمو میزارم رو قلبم
میبینم سر جاتی..!

بیا دنیا نمی ارزد
به این پرهیز و این دوری...

گفتی چه خبر؟ گفتم و هرگز نشنیدی
جز دوری‌ات ای عشق، به قرآن خبری نیست

تو، غم‌ انگیزترین دوریِ دورانِ منی...

هروقت حس کردی کسی داره ازت دوری میکنه، هیچوقت دیگه مزاحمش نشو...

گفتی چه خبر؟ گفتم و هرگز نشنیدی
جز دوری ات ای عشق، به قرآن خبری نیست

نگو شرط دوام دوری است
باور کن همین یک اشتباه
از آشنا بیگانه می سازد ...

چه دردی داره دوری تو ازم عشقم
الهی هر چی عاشقه برسن به هم

عشق اینه که وقتی ازش دوری همش حس کنی یه چیزی انگار گم کردی وکلافه باشی

‌خواستم از رنجش دوری بگویم
یادم آمد
عشق با آزار
خویشاوندی دیرینه دارد .

صد بار به من گفت که دوری کنم از تو
عقلی که نمی‌خواست دلم را بفریبم!