شعر کوتاه

و به احترامِ آرزو های بوسیده شده
و کنار گذاشته شده
سکوت میکنم
به اندازه باقیِ سَنَواتِ عمرم...
که سینه مالامالِ این آرزوهاست...
اما تو توفیر داشته باش
رسیدنی باش...
ای حسِ به غلیان افتاده در مویرگ هایم:)

گریه بی امان شد
درکوچ تنی
که سر به نیزه شد
مهدی ابراهیم پورعزیزی نجوا

جانم مرابه سرودتازه ای می خواند...
(...واین سخن چه قدمتی دارد...
رقص شکوهمند سرانگشتانت
درتنگ دلم ماهی می رقصاند...
مثل تحویل سال...
ترانه می سازد...
ترانه می خواند...
ترانه می ماند...
ترانه....
ترانه من...
(میم/منتظر...)

یاد تو،
گاه چون رویش گلی زیباست،
بر خاک وجود من،
و گاه چون زخمی جانکاه است،
بر تن رنجور من...
مهدی بابایی ( سوشیانت )

به یاد انسان های عصر پارینه سنگی،
آتشی می افروزم در دهانه ی غاری،
در دریاچه ی خیالم،
زنی سوار بر پاره تخته ای،
به کشف جزیره های دور دست می رود،
در پی آزادی...
مهدی بابایی ( سوشیانت )

یاد تو،
چون مزرعه ای است در وجود من،
و چون جویباری جاری است،
بر دشت و پیکر من...
مهدی بابایی ( سوشیانت)

می نشیند
بر گیسوی زمان
ابر سفید فراموشی

بادصبا

می خواند
چکاوک تقدیر
غزل جوانی را
بر شاخسار زندگی

بادصبا

شب
فاصله ای است
میان دیدار ها

بادصبا

جارو می کند
بام آرزوها را
کنیزک تنهایی

بادصبا

آیا خدا خالق آزادی ست،
یا استبداد،
کدامیک،
آیا باید اندوه حلزون،
در پاییز حزن آلود را باور کرد،
یا رقص گیسوی بید در باد را،
که پرچم آزادی خداست؟
مهدی بابایی ( سوشیانت)

چونان تو را دوست دارم،
که هوس دارم،
روزی گاز بزنم،
سیب نشسته ی صورت تو را...
مهدی بابایی ( سوشیانت)

پابه پای تو آمدم
اما تو
به تمام احساس من
پشت پا زدی
نسرین حسینی

وقتی عطر تن تو
پیجیده است همه جا
حرف تازه ای نیست
در عطر تند سیگار
نسرین حسینی

وصله ی تن ما نیست
آنکه بر اندیشه ی پوسیده اش
حک کرد
وصله های توخالی را
نسرین حسینی

قرار ندارم
مثل تخته پاره ای
که موج ها را در نوردیده است
و در آرامش هیچ ساحلی
جا خوش نمی کند

با،،،
لاله های سرخ،
[محصورِ سیم خاردار]
پیامی ست!
***
--تو، هم می شنوی؟!








زانا کوردستانی

آه آزادی، آزادی:
به دنبالِ تو
یک نفس خواهم دوید!








زانا کوردستانی

نی لبک می زند و،
هی می کند
گوسفندان و آرزوهایش را
--چوپانِ کوچک!







زانا کوردستانی

جوخه ی اعدام؛
در خوابی آشفته
به تفنگش تکیه داده ست...
***
لعنت به:
--اطاعتِ کورکورانه!





زانا کوردستانی

آه،
ای گاوِ سمینتال!
وقتِ نشخوار
به کدام سو شاخ می زنی؟




زانا کوردستانی

رو به آسمان آبی خوابیده
--رازقی.
***
پهلو به پهلوی سبزه!


زانا کوردستانی

این غنچه ای که در
دستم نشسته است
ادامه ی زخمهای توست
که هر روز
می شکفد...
رویاسامانی
🌺🍃🌺🍃🌺🍃

اشکهای تو
تمام ماهیان د ریا را
سیراب کرده است
رویا سامانی..۱۴۰۲/۴/۲