شعر کوتاه

بێ عیشق
واتا تۆ مردوی و قسە دەکەی
بۆ ئەوەی نەمری عاشق بە و
تا ژیانت هەیە،
ئەوەیە ژیان کە پێیەوە دەژیت.
◇
بی عشق،
انگار که تو مرده ای، اما سخن می رانی!
برای آنکه نمیری، تا نفس می کشی، عاشق باش.
زندگی یعنی آنچه که با آن زنده...

من وا ڕاهاتووم
سپێدە بڕۆمە دەرەوە
بەو رێگایانە نەگەڕێمەوە ماڵ
کە پێیدا رۆیشتووم.
◇
من چنین یاد گرفته ام،
سپیده دم بیرون بزنم و
از راهی که رفته ام
به خانه، برنگردم.








شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

تۆ لە کوێی؟!
لە سەر بەرزاییەکان؟
یان لە قوولایی دەریا،
چویتە خوارێ؟
مە لێرە لەسەر نەخشەی دڵم
ئاماژە دەکەم
نیشتمانی پیاو ژنە
ئەوە نییە هەموومان
بە دوای تۆ دەگەڕێین
ئەی نیشتمان.
◇
تو در کجایی؟!
در اوج کوه ها؟
یا که در قعر دریا، پایین رفته ای؟
من اینجا بر...

دوا جار
بێ تۆ پوشکەیەکم
بایەک دوور دوور دەم با.
◇
سرانجام
بی تو پوشالی می شوم،
که با وزش هر بادی،
از تو، دور و دورتر می شوم.






شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

ژوورەکەم
رەنگی چراکەی گرتووە
لە تاریکی دا دەدرەوشێتەوە
تەواوی منیش رەنگی تەنیایی گرتووە
تۆ رەنگی چراو
من بۆنی تۆم لێدێ.
◇
اتاقم،
فروغ روشنایی چراغی در تاریکی دارد!
تمام من هم، رنگ تنهایی به خود گرفته است،
تو نور چراغ،
و من، از عطر تو لبریز.









شعر: بیکس محمد قادر...

ژیان سەرچاوەکەی عیشقە
با لێنەگەڕێین سەرچاوەکەی
وشک بێت.
◇
عشق سرچشمە زندگی ست،
نگذاریم که سرچشمه ی زندگیمان
خشک شود.









شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

خۆشەویستی واتە
تۆ موڵکی کەس نەبیت.
◇
عشق یعنی
تو مال کسی نباشی.








شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

عیشق ئەو هێزەیە
ئاگات دەکاتەوە.
◇
عشق آن قدرتی ست
که تو را هوشیار می کند.






شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

لە سەر پێی خۆت بوەستە
پێویستت بە هێزی کەس نابێت
خۆت خۆشبووێ
و لەگەل خۆت ئاشت ببەوە
تا هێزی خۆشەویستیت زیاتربێت.
◇
به پای خودت تکیه کن!
چشم به قدرت هیچکس نداشتە باش،
خودت را دوست بدار
و با خویشتن ات دوستی کن،
تا قدرت عشق ات افزون گردد.








شعر:...

چیرۆکی من
لە نێوان مردن و ژیانە
تەنها تۆی دەزانی
کاتی مردنی من کەیە.
◇
داستان زندگی من
معلق ماندن، میان مرگ و زندگی ست!
فقط تویی که می دانی
زمان مرگ من، چه وقت ست.







شعر: بیکس محمد قادر
ترجمه: زانا کوردستانی

نیوه ی به تالی خۆم
له تۆ پڕکرد
نیوه که ی ترم به با سپارد
ئێستا ته نها مه رگم ماوه
پێشکه شتی بکه م
◇
نیمه ی تهی ام را از تو پر کرده ام
و نیمه ی دیگرم را سپرده ام به باد!
اکنون فقط مرگ برایم مانده...

نه رمی ئه و ئامێزانه م بیرناچنه وه
که سۆزیان پێ به خشیم و رایان هێنام
تاریکی شه وم خۆشبوێ
ئه و شه وانه ی وێنه ی ئازیزانم
له نێو تاریکییه کی بێ
جوانی به ندکردو
به بێده نگی ئه و دڵۆپه
گه رمانه ی کوڵمیان ته ڕ ده کردم...

چشم هایم را ببین!
چه دهن لق شده اند.

محمدرضا دهگان

نه ، نه ، نه ،
تو تنها اقاقیای یادبودِ منی
که بخاطر مزار نروئیده ای .

باران می بارد
اما تو نیستی

پنجره ماه را به آغوش می کشد
اما تو نیستی

قناری بهار را آواز می خواند
اما تو نیستی

اینک من هستم
اما تو نیستی!

چه مغمومانه است
پرنده باشی و
بال هایت مرده باشند!

‏به آسمانِ
‏دیوانه ی
‏ماه اوّل بهار
‏می ماند دل!

بین ما همه چیز زیبا بود حتی نرسیدنمان به هم...

طبیب نُسخه ای برایم نپیچ
بُغچه ام را گره زده ام
میدانم که درمان در رفتن است
طبیب نُسخه ای برایم نپیچ
آروین شاه حسینی

از چشم تو می روید..

هنوز هم می درخشد بر تارک آبرویت
آن زلف سیاهی که
از چشم تو می روید

خسوف ؛/
برگی از نیلوفر آبی/
روی تالاب/

هرس کردن/
روی تیغه ی قیچی /
عطر درخت/

انبوه شکوفه /
کاش به چشم نمی آمد /
چین و چروک ام/

[دیکلوفناک]،،،
نام دیگرِ پدرم بود.
که سال ها با دردِ پاهایش؛
--دنبال ما می دوید!




زانا کوردستانی

دست از دنیا کشید امّا؛
از ما نه!
پدری که،
دست هایش،
قوت قلبمان بود!




زانا کوردستانی