متن عاشقانه

و صبح یعنی تو
که با گلِ لبخند
به وعده گاهِ دل انگیزِ
عشق می آیی...

یکی باشه که وقتی داریم میخندیم عاشقانه نگامون کنه و لبخند بزنه وبگه چیه

با چشای خمار نگام کنی بگی بگو تو چشام چی میبینی منم
سرمو بندازم پایین بگم شیطونی

معبدی ساخته ام، از جانت!
هر روز،
به پابوسی آغوشت، می آیم!
زانو می زنم تا خوب نگاهت کنم!
زیبای من!
جهان را، در تو ریخته اند ...

️

علم بهتره یا آغوش؟
فصل اگه پاییز باشه،
یار اگه کنار باشه،
باد آروم اگه پرده رو تکون بده،
بوی بارون اگه قاطی بشه با بوی عطر تنش
تو بگو کل دنیا یا آغوش؟
تو بگو بهشت یا آغوش؟
آغوش
آغوش
آغوش …

تو همون لحظه ی اول که دیدمت پام لیز خورد افتادم تو اون قوسِ لبخندت،این یعنی عشق در یک نگاه

بی قرارت گشتم و
می خواهمت دیوانه وار
صبر را با آدم دیوانه
اصلا کار نیست ️

غلت میزند روی شانه ی سمت چپ
نوک دماغش میخورد به نوک دماغم
میخندد...
چشمانِ بدونِ آرایش اش برق میزند
نفس گرم اش میرسد به لبم
موهایش را کنار میزنم
موهایش را نفسِ عمیق میکشم
از پیشانی نوازش میکنم تا زیر چانه اش
آبِ دهانش را قورت میدهد
میگوید لطفا...

خدا کند همه ی عشق ها به هم برسند
من وتو نیز در این لا به لا به هم برسیم

آنقدر از عشق

میگویم

که صدای سکوت

توبشکند...

دنیا پر شود

از صدای عشق تو...

تمامِ شهر را هم که قدم بزنم
باز به بازوهایت محتاجم
به یک بغلت که درد را به فراموشی بسپارد
خیلی میخواهمت ...
آن قدر که لب خشکیده آب را
خیلی میخواهمت ...
آن قدر که پرنده پرواز را
هر صبح با سلامِ تو آغاز میشود
و چه شیرین است...

پاییز همان قاب عکس خاک گرفته ی
دلدادگی هایمان است که تو آخرین بار
قول آمدنت را داده بودی
ومن هر روز صبح کنار پنجره با چشمانی مضطرب آخرین برگ های این درختان را می شمارم
نکند آخرین برگ هم به زمین بنشیند و تو نیایی
پاییز یادآور بوی قدم...

دلم ...
به اندازه ی ...
تمامِ برگ هایِ افتاده ی خیابان ها
بودنت را می خواهد!

مگر میشود..؟
یک نفر را آنقدر نداشت
و بینهایت دوستش داشت..؟!

آخرین شب تابستان
دست به دامن بلند مهر می شود
وشهریور
از میان کوچه باغ می گذرد
و پاییز پرتکاپو
با بوی نارنج هایش
کنار خلق شیرین چای تازه دم
لحظه های عاشقانه ام را
به نفس نفس می اندازد
باید تب زرد انتظارم را
با حریر پیراهن چاکدارم
میان...

امشب
شیک ترین لباس هایم را می پوشم
می خوابم

من
تنها دیوانه ای هستم
که دوست دارد
قرارهای عاشقانه اش را
درخواب بگذارد...

گفت: از وقتایی که به من خیره میشی میترسم
پرسیدم:چرا؟
گفت: آخه جدی میشی،ترس برم میداره،حس میکنم هنوز نمیشناسمت،احساس میکنم غیر قابل پیش بینی میشی؛اصلا وقتی جدی بهم نگاه میکنی فکرت کجاست؟
گفتم: وقتی بهت جدی خیره میشم،میرم چهل سال بعد،وقتی گوشه چشم هات چندتا چروک داره،دور لب هات پر...

سرم گرم توست،...
مدام به تو فکر می کنم ...
و سعی می کنم تمام تمرکزم را ...
روی تو بگذارم....
وقت هایی که پشت ویترین مغازه ای ایستاده ام
تا پیراهنی انتخاب کنم ...
به این فکر می کنم که کدام یک از آن ها ...
می توانند چشم...

،آب و جارو می کنم دلم را
ریسه های رنگی،
عود و اسپند،
و یک موسیقی ملایم،
حرف کمی نیست؛ "تو"
قرار است
بگذری از خیال من...

تنها
در قاب چشمان توست
که
عکس من
از ته دل
لبخند می زند...

دستان من گرمترین شالگردن دنیاست.
حلقه کن به دور گردنت در این روزها که عشق در بورانِ بی تفاوتی دارد یخ میزند.

تویى بهارِ دلم
با تو احْسَنُ الحالَم
بیا بهار شود
چار فصلِ امسالم

بیا مُقَلّبِ قلبم،
دلیل نوروزم
بیا ڪناره
بگیرد بدی از اقبالم

نویدِ رویِ تو را
مے دهد بمن حافِظ
بیا ڪه فال
گرفتم تو بوده ای فالم ...

دلم میخواست چون پروانه ای دورو برت بودم
و یا شاید نگینِ ساده ی انگشترت بودم

نگاهم میکنے دنیا شبیهِ چشم های توست
چه میشد صاحبِ آن چشمهای محشرت بودم؟

صدایم میزنے انگار میخندد خدا امّا
صدایم میزنے خواهر،چه میشد همسرت بودم؟

تورا دیدم که روی مادرت را بوسه مے...

چقدر به هم می آییم
مثل همین آغوشت
به دستانم...