هر که در عشق سر از قله بر آرد هنر است همه تا دامنه کوه تحمل دارند
بوسه آن گاه قشنگ است که تمرین نشود بپری ماچ کنی جیغ کشد ذر بروی
اندکی شعر بخوان حالت اگر بهتر نشد در طبابت حکم ابطال مرا صادر بکن
پاییز جان راستتش را بگو چه کسی ترکت کرد که آنقدر دلگیری...
به عشق تو زنده ام... صبح بخیر بانوی من️
چاله لپ بهونس ، کسی که بخواد دل ببره با چاله چوله هایِ زندگیشم دلتو میبره !
سودای سفر/ راه را سنجاق کرد زمان ایستاد راه رفت.
چقدر بگویم موهایت را ببند دلم را باد دارد میبرد.
شعرهایم مثل دامنت کوتاه باد که می وزد شاعرترمی شوم
ماه از یقه ات بیرون آمد شب راهش راگم کرد دکمه ات راببند
لب به لب نهاده بودند دوگردو دروای وای گفتن سنجاب ها
اجنه های رودخانه سنجاقم کردند وگرنه ماوایم دریابود
زلف آن است که بی شانه دل از جا ببرد
همه چیز می گذرد اما همه چیز فراموش نمی شود.
فتواى تاک چیست اگر در حیاط شیخ انگورهایش همه شاهانه میشود
حس خوب یعنی داد بزنه بگه بوس میخوام بگی نمیدم...
زخم حرف کسی که دوسش داری، هیچوقت خوب نمیشه ...
یه قانون نانوشته بین دخترا هست که میگه دختری که از تو خوشگل تره دشمن توعه
شش دانگ قلبمو زدم به نامت
همه ی ما یه رفیق داریم که ابراز احساساتش با فحشه
همه حرفات یادم رفته جز اونجا که گفتی حتی اگه تو بخوای بری من نمیذارم
یا مال من میشی یا مال من میشی غیر از این دو راه راه دیگه ای نداری
تو خود فراتر از قدیس و اسطوره ای چه بخوانمت که عشق از همه مقدس تر است
خدا را در قلب کسانی دیدم که بی هیچ توقعی مهربانند!
